"მთავარი ის კი არაა, რა ტერმინით მოვიხსენიებთ ამ ადამიანებს, არამედ ის, თუ რატომ მოვიხსენიებთ ასე, სინდისის პატიმრებად" — ძლიერი საქართველო — ლელოს ერთ-ერთი ლიდერი გიორგი სიორიძე, აქციების პერიოდში დაკავებულ პირებზე სამართალდამცავი ორგანოების კოორდინაციის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრ მამუკა მდინარაძის განცხადებას გამოეხმაურა და აღნიშნა, რომ დაკავებულ პირებს არანაირი დანაშაული არ ჩაუდენიათ და ისინი მხოლოდ პოლიტიკური რეპრესიების მსხვერპლნი არიან. კომენტარს IPN ავრცელებს.

სიორიძის განცხადებით, ხელისუფლება დაკავებულების გამოყენებით საზოგადოების დაშინებას ცდილობს.

"მთავარი ის კი არაა, რა ტერმინით მოვიხსენიებთ ამ ადამიანებს, არამედ ის, თუ რატომ მოვიხსენიებთ ასე, სინდისის პატიმრებად. ძალიან მარტივია — ამ ადამიანებს არანაირი დანაშაული არ ჩაუდენიათ, ისინი არიან პოლიტიკური რეპრესიების მსხვერპლი. რეჟიმი ცდილობს მათით მანიპულირებას, მათ დასჯას და საზოგადოების დაშინებას. ერთი რამ ვერ გაუგია მდინარაძეს და მის ამფსონებს, რომ ეს ადამიანები 4 კედელშიც აგრძელებენ ბრძოლას და გაცილებით უფრო თავისუფლები არიან, ვიდრე დღეს მოქმედი ვაი პოლიტიკოსები ქართულ ოცნებაში. ახლა, როდესაც მათგან მონანიებას და აღიარებას ითხოვენ, ეს თავის თავში წინააღმდეგობას მოიცავს, იმიტომ რომ ამ ადამიანებს გაცხადებული აქვთ თავიანთი ბრძოლა თავისუფლებისთვის. სინდისის პატიმრები იმიტომ არიან, რომ უდანაშაულოები არიან," — განაცხადა სიორიძემ.

ცნობისთვის, მდინარაძემ მანამდე განაცხადა, რომ "ვიდრე ერთი მხარე მათ სინდისის პატიმრებს უწოდებს, მეორე კი დამნაშავეებად მიიჩნევს, საზოგადოებრივი შეთანხმება ვერ შედგება".

მისივე თქმით, წლების წინ "სინდისის პატიმრის" ტერმინი გამოიყენებოდა იმ ადამიანების მიმართ, ვის მიმართაც სახელმწიფო უსამართლოდ მოქმედებდა, თუმცა, დღეს ეს ცნება "გაუფასურებულია".

"5-6 წლის წინ სინდისის პატიმრად იწოდებოდა ისეთი ადამიანი, რომლის მიმართაც სახელმწიფომ გამოიყენა უსამართლო გადაწყვეტილება, რომელიც იყო უპრეცედენტო, უსამართლობის ხარისხის თვალსაზრისით და ეს იყო საყოველთაოდ იმდენად გავრცელებული, რომ მთელი მსოფლიო ამაზე საუბრობდა. იმდენად გააუბრალოვეს ეს სიტყვა, რომ გაცვდა და არასერიოზულად გამოიყურება. მე რომ ვყოფილიყავი მათი რომელიმეს ადვოკატი, მე თვითონვე ვიქნებოდი სასტიკი წინააღმდეგი რომ სინდისის პატიმარი ვინმეს ეწოდებინა, იმიტომ, რომ ეს იმდენად არასერიოზულია, რომ შემდეგ სხვა არგუმენტს სერიოზულად არავინ ისმენს.

მე, როგორც ერთი მოქალაქე, მომხრე ვიქნები ნებისმიერი ჰუმანური გადაწყვეტილების, იმ შემთხვევაში, თუ იქნება მონანიება. თუ ადამიანი ითხოვს შეწყალებას, გააცნობიერებს რა მის მიერ ჩადენილი ქმედების სიმძიმეს, ამ შემთხვევაში რა თქმა უნდა, არ ვიქნები წინააღმდეგი“, — განაცხადა მამუკა მდინარაძემ.