მერილ სტრიპი

1 Nov. 2017, 17:02

მანჰეტენზე, ჩემი სახლის ფანჯრებიდან კარგად ჩანს თავისუფლების ქანდაკება. მის შემყურეს, ყოველ ჯერზე მაგონდება ჩემი მასწავლებელი, მისტერ გროსმანი და ჩვენი პირველი ექსკურსია. ასევე, მაგონდება ჩემი დიდი ბებია და ბაბუა, ამერიკაში ახლადჩამოსულებმა, პირველად რომ ჩაუარეს ამ შესანიშნავ ქანდაკებას. ისინი ევროპაში რელიგიურ შეუწყნარებლობას გაექცნენ და ჩვენც, ამერიკელებს, გვაქვს უფლება არ მოვახვიოთ სხვებს თავს ჩვენი რელიგიური რწმენა. გვაქვს უფლება და არჩევანი ვიცხოვროთ ღმერთით, ან მის გარეშე. მხოლოდ ჩვენ შეგვიძლია გადავწყვიტოთ, ვისთან ვიცხოვროთ, ვინ შევიყვაროთ და როგორ განვკარგოთ საკუთარი სხეული. ამერიკელებს - ქალებსა და კაცებს, გეებსა და ჰეტეროსექსუალებს, ყველა ჩვენგანს გვაქვს უფლებები სიცოცხლეზე, თავისუფლებასა და ბედნიერებისკენ სწრაფვაზე. და თუკი ფიქრობთ, რომ ხალხი მაშინ გაბრაზდა, როცა სახელმწიფომ მათთვის იარაღის ჩამორთმევა დააპირა, მოიცადეთ და ნახეთ, რა მოხდება მაშინ, როდესაც ვინმე მათთვის ბედნიერების წართმევას შეეცდება. 


კომენტარები

კვირის ტოპ-5

  1. ინტერნეტი კვლავ ტიმოთი შალამეზე ხორხოცებს — ნახეთ 10 ფოტო
  2. ბაბა ვანგას მითი — როგორ გახდა მისტიკოსის "წინასწარმეტყველებები" პროპაგანდის იარაღი
  3. ქვიზი: რამდენად კარგად იცნობ საქართველოსა და ევროკავშირის თანამშრომლობის ისტორიას?
  4. "დედაჩემი 17 წლის იყო, საქართველოდან საბერძნეთში რომ ჩამოვიდა" — ევროვიზიის ბერძენი მონაწილე
  5. ქვიზი: არჩევ თუ ვერა მწვანილებს?

გირჩევთ

ახლა კითხულობენ

გადახედვა

ჰორორის სოციალური როლი: რატომ გვჭირდება საშიში ამბების შეთხზვა რეალობის ასახსნელად

ჩვენ საშიშ დროებაში ვცხოვრობთ და ხშირად გვიჩნდება იმის განცდა, რომ ნაცნობი სამყარო ხელიდან გვისხლტება. თუმცაღა, ამ…