მაკო გომური

20 Jun. 2020, 03:09

ამის ყვირილიც მინდა ზოგჯერ, რომ არავისტი არ ვარ. მე ვარ 19 წლის ბავშვი, რომელსაც უსამართლოდ ესროლეს და ეძებს სამართალს. რადაც არ უნდა დამიჯდეს, ვიპოვი.

ისიც ვიცი, ხშირად მომაძახებენ რომ მე ვლაპარაკობ მაინც და იმათ რა ქნან, ვინც ვეღარასდროს დაილაპარაკებს; რომ მე ვითხოვ მაინც და იმათ რა ქნან, ხმა რომ არ ამოაღებინეს; რომ მე ვიბრძვი და მათ ბრძოლის უფლებაც წაართვეს; რომ მე მიმკურნალეს მაინც და ისენი ცოცხალ-მკვდრები მიატოვეს.

და როდემდე? ასე უნდა შევეგუოთ მომავალშიც ძალადობას? მე არ ვაპირებ. თუნდაც ბრძოლის ბოლოს სულ მარტო დავრჩე, ბოლო წამამდე ვიზამ იმდენს, რომ საკუთარი სამართალი ვიპოვო. [...] ყოველთვის ვეცდები, ვიყო ბოლო, ვისაც ამ ქვეყანაში თვალებს ამოსთხრიან.


კომენტარები

კვირის ტოპ-5

  1. თურქეთი-საქართველოს მატჩის პერიოდში, პიკურ საათებში, ავტობუსები განსაზღვრული რაოდენობით იმოძრავებენ — თბილისის მერია
  2. ჟურნალისტის თქმით, ტელეკომპანია იმედი დატოვა, რადგან მას ძალადობის წამახალისებელი სიუჟეტის მომზადებას სთხოვდნენ
  3. ჯივიპის საგანგებო განცხადება — კომპანია მომხმარებლებს წყალს რეზერვუარების ალტერნატიული შევსებით მიაწვდის
  4. რა ვითარებაა წიწამურთან მდებარე მაგისტრალურ წყალსადენზე — GWP-ის განცხადება
  5. საქართველოში უამინდობას ელოდებიან — უახლოესი დღეების პროგნოზი

გირჩევთ

ახლა კითხულობენ

გადახედვა

NASA დედამიწის ორბიტაზე "ხელოვნური ვარსკვლავის" განთავსებას გეგმავს

როგორც წესი, ასტრონომებს მასშტაბურ ობიექტებთან აქვთ საქმე. ისინი გიგანტურ ციურ სხეულებს სწავლობენ და ამისთვის დიდი…