ვაიოლა დევისი

13 Sep. 2018, 02:20

უამრავ როლზე მითქვამს უარი, თუმცა არის ისეთები, რომლებსაც დავთანმხდი და ახლა ამას ვნანობ. The Help მათ სიას მიეკუთვნება. ეს სინანული გადასაღებ მოედანზე მიღებულ გამოცდილებას არ ეხება, პირიქით, ბედნიერი ვარ, რომ ისეთ მსახიობებთან, სცენარისტებთან და რეჟისორთან მომიწია მუშობა, როგორიც ამ ფილმს ჰყავდა.

ეს სინანული იმ შეგრძნებების ბრალია, რომელიც ყოველი გადასაღები დღის დასრულების შემდეგ მქონდა. ვგრძნობდი, რომ ეს არ იყო იმ მოსამსახურე ქალების ხმა, რომლებიც ხალხს აუცილებლად უნდა გეგო. მე ვიცნობდი ეიბილინს, ვიცნობდი მინისაც. პერსონაჟები, რომლებსაც ვთამაშობდით ახლობელია, ასე იუვნენ ბებიაჩემი და დედაჩემი. როდესაც ფილმს აკეთებს ამ ქალებზე, მაშინ აუცილებლად უნდა გაიგო და გააცნობიერო, თუ რას გრძნობდნენ მოსამსახურეები 1963 წელს, როდესაც თეთრკანიანების ოჯახში მოახლეებად მუშაობდნენ და ბავშვებს ზრდიდნენ. სამწუხაროდ მე ეს ხმები ფილმში ვერ გავიგე. 


კომენტარები

კვირის ტოპ-5

  1. ქვიზი: დაასრულე ქართული გამოთქმა
  2. 10 ფოტო, რომლის დავიწყებაც ნახვისთანავე მოგინდება
  3. ქვიზი: გამოიცანი ქართული იდიომები ინგლისურ ენაზე
  4. ქვიზი: გადარჩებოდი თუ არა უდაბნოში?
  5. კროსვორდი: გახსოვს ჩცდ-ის პერსონაჟების გვარები?

გირჩევთ

ახლა კითხულობენ

გადახედვა

გაერო-ს გენერალურმა ასამბლეამ 107 ხმით მიიღო რეზოლუცია საქართველოს ოკუპირებული რეგიონებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა და ლტოლვილთა სტატუსის შესახებ

2026 წლის 4 ივნისს, ნიუ-იორკში, გაეროს გენერალურმა ასამბლეამ მე-80 სესიის ფარგლებში, 68 ქვეყნის მიერ ინიცირებული…