ქართველების პურისადმი დამოკიდებულება, ალბათ, მსოფლიოში გამორჩეულია. ჩვენს წინაპრებს სუფრაზე პირველ რიგში ღვინო და პური გამოჰქონდათ, ამ უკანასკნელს ხელით ტეხდნენ და თუ ძირს დაუვარდებოდათ, სამჯერ კოცნიდნენ.

პურმა საქართველოში საუკუნეების განმავლობაში სარიტუალო და საკულტო მნიშვნელობა მიიღო. ხორბლის წარმოების ერთ-ერთ უძველეს კერაში ყველა კუთხეს თავისთვის დამახასიათებელი პურის სახეობა ჰქონდა. მათი ნაწილი — ლავაში, შოთი, დედას პური, ლაზური თუ კვერი — დღემდე შემორჩენილია, თუმცა ბევრი რამ მივიწყებას მიეცა.

სწორედ პურის წარმოების ტრადიციული მეთოდების აღდგენასა და უნიკალური ხორბლის ჯიშების გადარჩენაზე დაიწყეს ფიქრი პროექტ გემოვანის ხელმძღვანელებმა. მათ უძველესი მეთოდების თანამედროვე ტექნოლოგიებთან შერწყმით ჯანსაღი პროდუქტი — პური მზეთამზე შექმნეს.

მზეთამზეს ისტორია 2015 წელს დაიწყო. სწორედ ამ სახელწოდების სოფელში, ბორჯომის რაიონში, პროექტის ხელმძღვანელებმა პირველად წითელი დოლის ჯიშის ხორბალი შეიძინეს და პურის წარმოება დაიწყეს. "მოგვიანებით აღმოვაჩინეთ, რომ ეს სიტყვა სამყაროს ცენტრს, მთავარ გრავიტაციას ნიშნავს, რის გარშემოც ყველა გალაქტიკა ბრუნავს" — ასე შეიქმნა ქართულ ნედლეულზე დამზადებული პური.

კომპანიაში გვიყვებიან, რომ იდეა განაპირობა ქვეყანაში არსებულმა სასურსათო პოლიტიკამ, რომელიც, მათი თქმით, პროდუქტის უვნებლობაზე აკეთებს მეტ აქცენტს და არა — სურსათის სასარგებლო თვისებებზე. "პური კვებით რაციონში ყველაზე მნიშვნელოვანი კომპონენტია, ამიტომ, ქვეყნის სურსათის სარგებლობიანობაზე ზრუნვა პურით "მზეთამზე"
დავიწყეთ", — გვიყვებიან კომპანიის წარმომადგენლები.

მზეთამზე ყველა სხვა პურისგან იმით გამოირჩევა, რომ ის ერთადერთი ინდუსტრიული და ბაზარზე ფართოდ გავრცელებული პროდუქტია, რომელიც პურის დედაზე მზადდება. პურის დედა ბუნებრივი საფუარია — ესაა ბაქტერია, რომელიც ფქვილის და წყლის შერევით და გარკვეული მოვლის წესით წარმოიქმნება და მასში ჭარბად გვხვდება ვიტამინები. ის საჭმლის მონელების პროცესს უწყობს ხელს და ორგანიზმს საჭირო ნივთიერებებით ამდიდრებს, რაც, თავის მხრივ, იმუნიტეტს აძლიერებს და დაავადებების დამარცხებაში გვეხმარება.

სწორედ ამ ტრადიციული მეთოდის დახმარებით, მხოლოდ ბუნებრივი ინგრედიენტებით მიიღება მზეთამზე — პური, რომელიც გადამუშავებისა და წარმოების არცერთ ეტაპზე ქიმიურ დანამატებს არ შეიცავს. მართალია, მისი წარმოებისას უძველესი ტრადიციები გამოიყენება, თუმცა მის გამორჩეულ გემოს, ძველ მეთოდებთან ერთად, თანამედროვე ტექნოლოგიებიც განაპირობებს.

მზეთამზეს პირველი სამომავლო გეგმაა, გააერთიანოს პურის სხვადასხვა მცირე საწარმო, რომლებშიც დაინერგება პურის ამგვარი წარმოების ტექნოლოგია, მისი კონტროლის მეთოდოლოგია და წარმოების ხარისხის მართვის თანამედროვე სტანდარტები. ამ სტრატეგიით, მზეთამზეს ნიშნით, გეგმავენ, პური მთელი ქვეყნის მასშტაბით სავაჭრო ქსელებში გავრცელდეს.

ამჟამად ის თბილისსა და რუსთავში, 600-მდე ქსელურ სუპერმარკეტშია ხელმისაწვდომი. კომპანიაში გვიყვებიან, რომ საექსპორტო პოტენციალს ხედავენ ქართული ჯიშის ხორბალში, რომელიც სასელექციოდ კარგ მასალას წარმოადგენს. ის გამძლეა და კლიმატის ცვლილებებით გამოწვეულ სირთულეებს იტანს.

გარდა ამისა, კომპანიის წარმომადგენლები პროექტი გემოვანის ფარგლებში აპირებენ, სოფლად შექმნან და წაახალისონ ადგილობრივი წარმოება, ხელი შეუწყონ ტრადიციული წესით წარმოებულ, ეკოლოგიურად სუფთა, სასარგებლო პროდუქციის გამოშვებას.

"აღმოვაჩინეთ ის, რომ საქართველოში სოფლის მეურნეობის განვითარება მხოლოდ თითოეულ სოფელთან ინდივიდუალური მიდგომითაა შესაძლებელი. ყველა მათგანს აქვს რაღაც უნიკალური, რომელიც ძალიან მოთხოვნადია პირველ რიგში ქვეყნის შიგნით და შემდეგ ქვეყნის გარეთაც", — ამბობენ პროექტის ინიციატორები.

სასოფლო სამეურნეო პროდუქტებზე მოთხოვნის გასაზრდელად და საზოგადოებაში ცნობიერების ასამაღლებლად მათ სხვადასხვა პროექტი წამოიწყეს, მათ შორის ტრადიციული ქართული წესით წარმოებული სურსათის გამოფენა-გაყიდვა — გემოვანი ბაზარი და ტურისტული აქტივობები სოფლებში, სადაც წარმოჩენილია მიწათმოქმედი ოჯახების რეალური ყოფა და ფოლკლორი.

პროექტით გემოვანი, ასევე, გათვალისწინებულია ქოლგა სავაჭრო ნიშნის შექმნაც, რომელშიც გაერთიანდება სხვადასხვა ადგილწარმოშობის დასახელების, გეოგრაფიული აღნიშვნის თუ სხვა შინაარსის სავაჭრო ნიშნები და მისი გაცემა დაკავშირებული იქნება წარმოების ხარისხის კონტროლთან. ასევე, გემოვანი გააერთიანებს მცირე საწარმოებსაც, რაც მათი თქმით, პურის ინდუსტრიაში მნიშვნელოვანი ნაბიჯი იქნება. რაც მთავარია, ისინი თითოეული პროექტით ცდილობენ, წარმოაჩინონ საქართველო როგორც უძველესი ტრადიციების და ცოდნის კერა.