მაკო გომური

20 Jun. 2020, 03:09

ამის ყვირილიც მინდა ზოგჯერ, რომ არავისტი არ ვარ. მე ვარ 19 წლის ბავშვი, რომელსაც უსამართლოდ ესროლეს და ეძებს სამართალს. რადაც არ უნდა დამიჯდეს, ვიპოვი.

ისიც ვიცი, ხშირად მომაძახებენ რომ მე ვლაპარაკობ მაინც და იმათ რა ქნან, ვინც ვეღარასდროს დაილაპარაკებს; რომ მე ვითხოვ მაინც და იმათ რა ქნან, ხმა რომ არ ამოაღებინეს; რომ მე ვიბრძვი და მათ ბრძოლის უფლებაც წაართვეს; რომ მე მიმკურნალეს მაინც და ისენი ცოცხალ-მკვდრები მიატოვეს.

და როდემდე? ასე უნდა შევეგუოთ მომავალშიც ძალადობას? მე არ ვაპირებ. თუნდაც ბრძოლის ბოლოს სულ მარტო დავრჩე, ბოლო წამამდე ვიზამ იმდენს, რომ საკუთარი სამართალი ვიპოვო. [...] ყოველთვის ვეცდები, ვიყო ბოლო, ვისაც ამ ქვეყანაში თვალებს ამოსთხრიან.


კომენტარები

კვირის ტოპ-5

  1. ბექა კობახიძე: რას ნიშნავს მონროს დოქტრინა საქართველოსთვის?
  2. იგორ გიორგაძე: რის გამო უნდა აიძულოს რუსეთმა აფხაზეთი და სამხრეთ ოსეთი დაუბრუნდნენ საქართველოს?
  3. აშშ-ში 22 წლის ქართველ ბიჭს ეძებენ, რომელიც ახალი წლის ღამეს ხალხში მანქანით შევარდა
  4. რუსული მედია: აშშ-ს მიერ დაკავებული რუსული ტანკერის ეკიპაჟის 6 წევრი, მათ შორის კაპიტანი ქართველია
  5. საქართველოში აშშ-ის საელჩო აშშ-ის სახელმწიფო მდივნის მარკო რუბიოს ციტატას ავრცელებს

გირჩევთ

ახლა კითხულობენ

გადახედვა

20 ივნისის საქმეზე გიორგი გახარიასთვის შეფარდებული პატიმრობა სასამართლომ ძალაში დატოვა — რა კომენტარებს აკეთებენ თანაპარტიელები?

თბილისის საქალაქო სასამართლომ, 20 ივნისის საქმეზე ყოფილი პრემიერმინისტრის და პარტია გახარია საქართველოსთვის…