შაკირა

11 Jun. 2018, 13:08

ვოკალური პრობლემების გამო, ვფიქრობდი, რომ სცენაზე ვეღარასდროს გამოვიდოდი ჩემი სიმღერების სამღერად. სასწაულებრივად გადავრჩი და ოპერაცია არ დამჭირდა, ბუნებრივად გამოვჯანმრთელდი. ხმის იოგები სრულიად გამეწმინდა. მახსოვს, ვლოცულობდი. მანამდე დიდი ხნის განმავლობაში დავიწყებული მქონდა, როგორ უნდა მელოცა, მაგრამ რთულ სიტუაციებში რწმენა ხშირად გვიბრუნდება. ღმერთს შევპირდი, რომ თუ ისევ აღმიდგებოდა ხმა, ყოველ ღამით ვიზეიმებდი და ასეც ვაკეთებ.


კომენტარები

კვირის ტოპ-5

  1. ინტერნეტი კვლავ ტიმოთი შალამეზე ხორხოცებს — ნახეთ 10 ფოტო
  2. ქვიზი: არჩევ თუ ვერა მწვანილებს?
  3. ქვიზი: რამდენად კარგად იცნობ საქართველოსა და ევროკავშირის თანამშრომლობის ისტორიას?
  4. ბაბა ვანგას მითი — როგორ გახდა მისტიკოსის "წინასწარმეტყველებები" პროპაგანდის იარაღი
  5. "დედაჩემი 17 წლის იყო, საქართველოდან საბერძნეთში რომ ჩამოვიდა" — ევროვიზიის ბერძენი მონაწილე

გირჩევთ

ახლა კითხულობენ

გადახედვა

ჰორორის სოციალური როლი: რატომ გვჭირდება საშიში ამბების შეთხზვა რეალობის ასახსნელად

ჩვენ საშიშ დროებაში ვცხოვრობთ და ხშირად გვიჩნდება იმის განცდა, რომ ნაცნობი სამყარო ხელიდან გვისხლტება. თუმცაღა, ამ…