პროფესიული გზა

თიბისიში 1998 წელს მოვედი. მაშინ ბანკში სულ 100-მდე ადამიანი მუშაობდა. გასაუბრებაზე ისე წავედი, თითქოს უნივერსიტეტში საბანკო საქმის გამოცდაზე შევდიოდი — რაც კი საბანკო მენეჯმენტზე წიგნი იყო ხელმისაწვდომი, ყველაფერი წაკითხული მქონდა. მეგონა, რთულ პროფესიულ კითხვებს დამისვამდნენ, მაგრამ მაშინდელმა დირექტორის პირველმა მოადგილემ, პაატა ღაძაძემ, მკითხა, სადაური ბერიაშვილი ხარო. იმდენად არ ველოდი, რომ მართლა დავიბენი. დღემდე მეცინება ამ ფაქტზე.

რატომ დავრჩი ამდენ ხანს? ალბათ იმიტომ, რომ თიბისიში სულ იყო მოძრაობა, ცვლილება და განვითარების შესაძლებლობა. აქ არასდროს მქონია შეგრძნება, რომ ერთ ადგილას გავჩერდი. სულ ჩნდებოდა ახალი გამოწვევა, ახალი მიმართულება და ახალი საქმე, რომლის გაკეთებაც მინდოდა.

აქ ბევრ სხვადასხვა საქმეში გამოვცადე თავი. ვიყავი არაერთი მიმართულების ხელმძღვანელი. ეჯაილის ეპოქაში კი, გადახდების ლიგის ლიდერი გავხდი.

საამაყო პროექტები

პროექტებიდან რასაც გამოვყოფდი, ფილიალების განახლებული კონცეფციის დანერგვა იყო, 2007 წლის ბოლოს. მანამდე ბანკი ბევრად უფრო ჩაკეტილ და ნაკლებად გამჭვირვალე სივრცედ ითვლებოდა. ჩვენ კი, შემოვიტანეთ ღია, თანამედროვე ფილიალის მოდელი. იმ დროისთვის ეს დიდი ცვლილება იყო.

ძალიან ვამაყობ ინტერნეტ და მობაილ ბანკის განვითარებითაც. 2012 წელს შევქმენით სერვისები, რომლებიც დღეს უკვე ადამიანების ყოველდღიურობის ნაწილია, ხოლო 2013-ში Global Finance-ისგან მსოფლიოში საუკეთესო მობაილ ბანკის ჯილდო მივიღეთ.

განსაკუთრებით გამოვყოფ onboarding-ის პროცესის რადიკალურ გამარტივებას, როგორც ფიზიკური პირებისთვის, ისე ბიზნესებისთვის. დღეს მომხმარებელი სულ რაღაც ორ წუთში ხდება თიბისის კლიენტი. ახლად დარეგისტრირებული ბიზნესისთვის კი, ანგარიშის გახსნა სულ რაღაც 27 წამში ხდება.

თიბისის საერთაშორისო წარმატების მიმართ ჩემი რწმენა მრავალწლიანი გამოცდილებიდან მოდის. მე ვხედავდი კომპანიას მაშინ, როცა აქ დაახლოებით 100 ადამიანი მუშაობდა და ვხედავ, სად არის დღეს. ამ წლების განმავლობაში, ბევრჯერ მინახავს, როგორ ქცეულა კარგი იდეა რეალურ შედეგად; ამიტომ, ჩემი დამოკიდებულება უბრალოდ ოპტიმიზმი ან საქმის სიყვარული კი არა, უკვე ნანახი და გამოცდილი რეალობაა.

ძალიან კარგად მახსოვს 2004 წელი, როცა ვახტანგ ბუცხრიკიძემ მე და ნინო მასურაშვილს გვითხრა, წადით ამერიკაში და ადგილზე ნახეთ, რა როგორ მუშაობსო. დღეს ასეთ პროცესებში უამრავი კონსულტანტი ერთვება; მაშინ პირდაპირ პრაქტიკული გამოცდილების მისაღებად გვიშვებდნენ. ეს თიბისის ხასიათია — სწრაფად სწავლა და მოქმედებაზე გადასვლა.

ამჟამინდელი როლი

ბოლო წლებში, ჩემი როლი უფრო საკონსულტაციო და მენტორულ მხარეს დაუკავშირდა. ვეხმარები გუნდებს იდეების დახვეწაში, ინოვაციების ჩამოყალიბებასა და პროდუქტების მომხმარებლის თვალით დანახვაში. ჩემი საქმე სხვადასხვა გუნდის მიერ შექმნილი შედეგების, ინიციატივების და მიღწევების ერთად შეკრება, გააზრება და ისე წარმოდგენაა, რომ მათი მნიშვნელობა მკაფიოდ გამოჩნდეს.

იყო კორპორატიული ინოვაციების ლიდერი ნიშნავს, რომ საქმეს დიდ სურათში უნდა უყურო, მაგრამ ყურადღების მიღმა არც კონკრეტული იდეები, გუნდები და ინიციატივები უნდა დაგრჩეს. განვლილმა გზამ მომცა საშუალება, ბანკი სხვადასხვა კუთხით შემეფასებინა და სწორედ ეს არის ჩემი, როგორც პროფესიონალის ერთ-ერთი მთავარი უპირატესობა.

წლებთან ერთად ჩემი პროფესიული ხედვა და პრიორიტეტები შეიცვალა. ადრე, უფრო მეტად კარგი იდეების მოფიქრება მაინტერესებდა. დღეს ჩემთვის გადამწყვეტია, საბოლოოდ როგორ გამოიყურება ჩვენი შექმნილი მომსახურება მომხმარებლის თვალით — რამდენად მარტივი და ინტუიციურია პროცესი და ხომ არ არის ისეთი ბარიერი, სადაც ადამიანი ზედმეტად იძაბება ან იბნევა.

დღესაც ძალიან მიყვარს ახალი მომსახურებების შექმნა, მაგრამ ვიცი, რომ კარგი ჩანაფიქრი არაფერს ნიშნავს, თუ მომხმარებლისთვის რთულად გასაგებია.

საერთაშორისო მიღწევები - ყველაზე ინოვაციური ბანკი

სულ ახლახან, Global Finance-მა თიბისი ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპაში 2026 წლის ყველაზე ინოვაციურ ბანკად დაასახელა. აღნიშნული ჯილდო იმ ინოვაციური სიახლეების დანერგვისთვის გადმოგვეცა, რომლებიც მომხმარებლების გამოცდილებას აუმჯობესებს. ეს ჩემთვის ძალიან ემოციური ამბავია.

როცა 1998 წელს მოდიხარ ბანკში, სადაც სულ 100-მდე ადამიანი მუშაობს და მერე ხედავ, რომ იგივე ორგანიზაცია რეგიონის მასშტაბით ყველაზე ინოვაციურ ბანკად სახელდება, ასეთ დროს კიდევ უფრო კარგად ხვდები, რა დიდი გზა აქვს კომპანიას გამოვლილი.

ვფიქრობ, Global Finance-ის წლევანდელი აღიარების უკან რამდენიმე მნიშვნელოვანი რამ დგას. უპირველესად, ადამიანები, რომლებიც მხოლოდ იდეების დონეზე არ რჩებიან და დაწყებულს ბოლომდე მიჰყვებიან. თიბისიში ინოვაცია სიტყვა არ არის, რეალური საქმეა, იდეები სერვისებად იქცევა და მომხმარებლამდე მიდის. ასევე, სისწრაფე, მომხმარებელზე ფოკუსი და რეალური შედეგის მიღწევის სურვილი.

ასეთი აღიარება ჩვენი გუნდისთვის ძალიან ღირებულია, რადგან გვიჩვენებს, რომ შრომა ჩანს და ფასდება, თან მოტივაციასაც გაძლევს და პასუხისმგებლობასაც ზრდის. ჩვენთვის მთავარია, მომხმარებლისთვის პროცესი უფრო მარტივი, სწრაფი და მოსახერხებელი გახდეს.

მოტივაცია

ვფიქრობ, წარმატებას პირადი რწმენა და დამოკიდებულება განსაზღვრავს. პროფესიონალიზმი აუცილებელია, მაგრამ მარტო ეს საკმარისი არ არის. როცა რაღაც ახალს ქმნი, გზაზე ბევრ წინააღმდეგობასაც ხვდები. ასეთ დროს ძალიან დიდი მნიშვნელობა აქვს, გჯერა თუ არა იმის, რასაც აკეთებ.

ვცდილობ, გუნდს ჰქონდეს განცდა, რომ რასაც აკეთებს, მნიშვნელოვანია. მოტივაცია იქ ჩნდება, სადაც ადამიანს აქვს ნდობა, ხედავს შინაარსსა და შედეგს.

ახალგაზრდა პროფესიონალებს ვეტყოდი, რომ მუდმივად ისწავლონ დაახალი მიდგომებიც სცადონ. დღეს ყველაფერი ძალიან სწრაფად იცვლება და თუ შენ თვითონ არ ვითარდები, იოლად შეიძლება ჩამორჩე. პირადად მე, ყველაზე დიდ მოტივაციას მაძლევს შექმნის პროცესი — როცა იდეა იბადება, მერე იხვეწება, იქცევა პროდუქტად და საბოლოოდ მომხმარებლამდე მიდის.

მომავალი

ჩემი სურვილია, მომავალში კიდევ უფრო უკეთ მოვუსმინოთ ჩვენს მომხმარებელს და შემდეგ ეს რეალურ პროდუქტებად ვაქციოთ. მსოფლიო დონის სერვისები სწორედ ასე იქმნება.

ჩვენთვის AI-ის ხშირად გამოყენება თვითმიზანი არ არის. ის კარგია მაშინ, როცა რეალურ ღირებულებას ქმნის. მაგალითად, ამარტივებს პროცესს, ზოგავს დროს, აუმჯობესებს სერვისს. ამის ერთ-ერთი კარგი მაგალითია სატელეფონო ზარების ჩანაწერების AI ანალიზი. ამ გზით ვხედავთ, რა ტონალობით ესაუბრება თანამშრომელი მომხმარებელს, რა პრობლემაზეა საუბარი, რამდენად დაცულია ჩვენი კომუნიკაციის სტანდარტი. ეს მონაცემები გვეხმარება სერვისის დახვეწასა და თანამშრომლებისთვის უკეთესი უკუკავშირის მიცემაში.

ჩემთვის მთავარი კითხვა ყოველთვის არის: რა პრობლემას აგვარებს ეს იდეა? მაგრამ მარტო ეს არ კმარა. ასევე მნიშვნელოვანია, რა ღირებულებას ქმნის მომხმარებლისთვის და ბანკისთვის. და კიდევ, იგივე პრობლემა სხვანაირად ხომ არ შეიძლება მოგვარდეს? იქნებ, არსებობს უფრო მარტივი და ინოვაციური გზა?

თუ პროდუქტის მფლობელსა და მომხმარებელს შორის უშუალო კავშირია, მაშინ ბევრად უკეთ ხვდები მომხმარებლის საჭიროებას და შედეგად, უფრო კარგ, უფრო ინოვაციურ მომსახურებას ქმნი.