ლაშა ბუღაძე

16 May. 2018, 12:45

ეს, რასაკვირველია ყოველგვარი გადაჭარბების გარეშე მიუთითებს საბჭოთა ცენზურის მოდელში დაბრუნებას.

არავის არ აქვს უფლება, არც ერთ ინსტიტუციას, რომ ჩადგეს შემოქმედებით ნაწარმოებსა და მის აღმქმელს, ადამიანს შორის. როდესაც სისტემა, სხვადასხვა მოსაზრებით სასამართლო, პარლამენტის რომელიმე წევრი ან ნებისმიერი სხვა ორგანო გადაწყვეტს, რომ ჩვენ მიგვითითოს რა არის შეურაცხმყოფელი, რომელი ტექსტი, ან რომელი ფილმი, ეს უკვე ნიშნავს ტოტალიტარულ იდეაში დაბრუნებას, რადგან მხოლოდ ტოტალიტარულ სახელმწიფოებში სისტემები იღებდნენ გადაწყვეტილებას რა უნდა ყოფილიყო ადამიანებისთვის მისაღები და რა - არა. ვინ აკეთებს ამ კრიტერიუმებს? კრიტერიუმები არ არსებობს.

მაშინ უნდა ავკრძალოთ "ილიადა" და "ოდისეა", რადგან ეს ორივე პოემა არის ომის ვნებით შეპყრობილი ადამიანების ისტორია, ისინი აღვივებენ ომს, მოუწოდებენ ომისკენ. შექსპირის პოემებიც უნდა გადავყაროთ. ნაბოკოვის "ლოლიტაც", უკაცრავად და პედოფილიაზეა. აკრძალვას უნდა დაექვემდებაროს ჯოვანი ბოკაჩოც, რადგან შეიძლება ვინმემ ჩათვალოს, რომ იქ ბერ-მონზავნების ქილიკია.


კომენტარები

კვირის ტოპ-5

  1. ტესტი: რა იცი ხვიჩა კვარაცხელიაზე
  2. ანასტასია კარტოზია — მომწონს საკუთარი თავი, მომწონს ჩემი ქვიარობა და მელამაზება
  3. ქალი დეპუტატები თეა წულუკიანს სოლიდარობას უცხადებენ
  4. რას ამბობს კობახიძე რუსეთში "ნაწილობრივი მობილიზაციის" გამოცხადებაზე
  5. მარიუპოლის მცველები ტყვეობამდე და შემდეგ

გირჩევთ

ახლა კითხულობენ

გადახედვა

ლილუაშვილი: უსმენენ იმას, ვინც კანონიერ საფუძველზე არის მოსასმენი

იმდენი სისულელე, რაც თქვენმა ხელმძღვანელებმა აკეთეს და ნაირ-ნაირი სცენარებიც შესთავაზეს ხალხს, სერიოზული კომენტარების…