პარტია ლელოს ერთ-ერთი ლიდერი, ანა ნაცვლიშვილი სოციალური მუშაკების წინაშე მდგარ პრობლემებზე საუბრობს. ადამიანის უფლებათა დაცვისა და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტის სხდომაზე, ნაცვლიშვილმა განაცხადა, რომ მოქალაქეს, რომელიც სოციალურ მუშაკს მიმართავს, არ უნდა გაუჩნდეს განცდა, რომ "ეს ადამიანი იქეთ დასახმარებელია".

"ამ საკითხებს იმიტომ ვსვამ, რომ კონკრეტულად მაინტერესებს ვადები, როდის ამოიწურება ეს პრობლემა და რა არის განრიგი იმისა, რომ ყველა სოციალურ მუშაკს და ყველა მოქალაქეს, რომელიც მიაკითხავს დასაქმების ადგილას, არ გაუჩნდეს განცდა, რომ ეს ადამიანი იქეთ დასახმარებელია და მე რითი შეიძლება დამეხმაროს. ეს ხომ მნიშვნელოვანი ფსიქოლოგიური ფაქტორია, არა?!

რა პირობებში უწევთ ამ ადამიანებს მუშაობა, როგორია მათი სამუშაო გარემო, ინფრასტრუქტურას ვგულისხმობ — საბჭოთა, გაუბედურებული შენობები, სადაც უწევთ ადამიანების მიღება [...] გარემოში, სადაც სოციალური მუშაკები მუშაობენ, არ არის ცალკე სივრცე, სადაც შეიძლება კითხვები დაუსვან, მაგალითად, ბავშვს, რომელიც არის ძალადობის მსხვერპლი. ყველას გვესმის, რომ ამ ბავშვის გახსნა არის ძალიან დიდი პრობლემა და მით უმეტეს, შვიდი კაცი რომ უყურებს და არ არის შესაბამისი გარემო.", — განაცხადა ანა ნაცვლიშვილმა.

კომიტეტის სხდომაზე, რომელსაც აღმასრულებელი ხელისუფლების წარმომადგენლებიც ესწრებოდნენ, გაჟღერდა კვალიფიციური სოციალური მუშაკების სიმცირის პრობლემაც. ანა ნაცვლიშვილმა განაცხადა, რომ კვალიფიციური ადამიანისთვის სოციალური მუშაკის პროფესია მიმზიდველი არაა.

"გასაგებია, რომ შეიძლება იყოს კვალიფიციური კადრების არსებობა, მაგრამ, დავსვათ კითხვა — თუნდაც არსებობს კვალიფიციური კადრი, რატომ უნდა მოვიდეს ის და გახდეს დღეს სოციალური მუშაკი, როდესაც ამ ადამიანებს აქვთ, პირდაპირ ვთქვათ, სამარცხვინო ხელფასი.

დღეს რომ სოციალური მუშაკის პროფესიას ეუფლება ახალგაზრდა ადამიანი, მას სახელმწიფო რა გზავნილს უგზავნის, ახლა რომ უნდა დაამთავროს და ძალიან კვალიფიციური იქნება და სტანდარტებსაც დააკმაყოფილებს, თუ მოინდომებს?! რა ხელფასს სთავაზობს? რა სამუშაო პირობებს სთავაზობს? რა დაცვას სთავაზობს? [...] რამდენად მიმზიდველია დღეს ეს პროფესია?! რას ვაკეთებთ ჩვენ იმისთვის, რომ ორ, სამ და ხუთ წელიწადში რეალურად მიმზიდველი იყოს?!", — აცხადებს ნაცვლიშვილი.

სოციალური მუშაობის შესახებ კანონით განსაზღვრული დავალებების შესრულების შესახებ მოხსენება გააკეთა ჯანდაცვის მინისტრის მოადგილემ, თამილა ბარკალაიამ, რომელმაც განაცხადა, რომ ქვეყანაში კვალიფიციური სოციალური მუშაკების დეფიციტია.

"ვაკანსიები ცხადდება. ჩვენ დავამატეთ წელს 20 ვაკანსია და პლუს, 30-ის შესაძლებლობა გვაქვს. თუმცა, განსაკუთრებით რეგიონებში, ჩვენ გვაქვს გამოწვევა იმასთან დაკავშირებით, რომ არ არიან პროფესიით სოციალური მუშაკები და შესაბამისად, იმ მაღალი სტანდარტის შენარჩუნება გვიჭირს, რომელიც ჩვენი სურვილია [...]

მინიმალურ საკვალიფიკაციო მოთხოვნად როდესაც დავაწესეთ განათლებით სოციალური მუშაობა, ძალიან ცოტა რაოდენობის განაცხადები მივიღეთ. განსაკუთრებით რეგიონებში. თბილისში ეს ნაკლებად არის პრობლემა. შესაბამისად, სტანდარტის დაწევა არის ერთ-ერთი არასასურველი, თუმცა აუცილებელი საჭიროება და მერე უკვე ამ სოციალურ მუშაკებთან მუშაობა — სერტიფიცირების პროგრამაში ჩასმა, რაც იმას ნიშნავს, რომ დამატებით, განათლების სამინისტროს რესურსი იქნება საჭირო", — განაცხადა ბარკალაიამ.

განათლების მინისტრის მოადგილის, ეკატერინე დგებუაძის თქმით, სამინისტრო მუშაობს როგორც სოციალური მუშაკების აკადემიურ, ისე პოსტდიპლომურ განათლებაზე.

"საუნივერსიტეტო პროგრამები არსებობს. არსებობს საბაკალავრო, სამაგისტრო პროგრამები. ამ მიმართულებით, ალბათ უფრო მეტად პოპულარიზაცია უნდა მოვახდინოთ ამ პროფესიის. რაც შეეხება სერთიფიცირების ნაწილს, მე მგონი წელს ჩვენ ამოვწურავთ ყველა იმ ადამიანის გადამზადებას, რომელიც დასაქმებულია დღეს სხვადასხვა სისტემაში. შეიძლება რეგიონულ უნივერისიტეტებზეც იყოს ყურადღება გამახვილებული და გარკვეული ინვესტიცია, როგორც ფინანსური, ასევე ინტელექტუალური", — აცხადებს დგებუაძე.

ადამიანის უფლებათა დაცვისა და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტის თავმჯდომარემ, მიხეილ სარჯველაძემ მოქმედი სოციალური მუშაკების საქმიანობა გმირობად შეაფასა და მათ "უზარმაზარი კვალიფიკაციის მქონე ხალხი" უწოდა. თუმცა, დაამატა, რომ აუცილებელია რესურსის მოძიება, მათი რაოდენობის გასაზრდელად.

სოციალური მუშაკები ხშირად საუბრობენ რთულ სამუშაო პირობებზე, დაბალ ანაზღაურებასა და კადრების სიმცირეზე. ამ თემაზე საუბარი განსაკუთრებით აქტუალური ხდება ისეთი ფაქტების გახმაურების შემდეგ, სადაც სოციალური მუშაკი სათანადოდ ვერ/არ ასრულებს დაკისრებულ მოვალეობას.

2019 წელს სოციალური მუშაკების პროტესტი ფართომასშტაბიან გაფიცვაში გადაიზარდა. ისინი ითხოვდნენ სამუშაო პირობების გაუმჯობესებას, რათა შესძლებოდათ უკეთ შეესრულებინათ თავიანთი სამუშაო.

გაიგე მეტი:

• სოციალური მუშაკი — პროფესია, რომლის მნიშვნელობასაც სისტემა ვერ ხვდება