ვინ მოიგო მთავარი ჯილდო ვენეციის კინოფესტივალზე?

ფესტივალის გამარჯვებული და ოქროს ლომის მფლობელი ჯიმ ჯარმუშის მშვიდი ფილმი Father Mother Sister Brother (მამა დედა და ძმა) გახდა. ეს ბევრისთვის მოულოდნელი აღმოჩნდა, რადგან გამარჯვებას უფრო The Voice of Hind Rajab-ს ან No Other Choice-ს უწინასწარმეტყველებდნენ.

გარდა ბენი საფდის რეჟისორის ჯილდოსა The Smashing Machine-ისთვის, ჰოლივუდის წარმომადგენლებმა დიდად წარმატებას ვერ მიაღწიეს — ჯილდოები ძირითადად უფრო მრავალფეროვან, საერთაშორისო არჩევანს მიენიჭა. ჩინელმა მსახიობმა სინ ჟილეიმ საუკეთესო მსახიობი ქალის ჯილდო მოიპოვა ცაი შანჯუნის ფილმისთვის The Sun Rises on Us All (მზე ყველას გვანათებს), იტალიელმა ვარსკვლავმა ტონი სერვილომ საუკეთესო მსახიობი მამაკაცის ჯილდო მიიღო ფილმისთვის La Grazia, ხოლო შვეიცარიელმა მსახიობმა ლუნა ვედლერმა აღმავალ ვარსკვლავად აღიარების პრიზი — მარჩელო მასტროიანის ჯილდო — მოიგო ფილმისთვის Silent Friend.

ვინ შეიძლება გახდეს ოსკარის კანდიდატი?

ჯილდოებმა ბევრი მინიშნება არ მოგვცა, მაგრამ ვენეციაში ხშირად იწყება საუკეთესო მსახიობი მამაკაცის კამპანიები, მაგალითად ხოაკინ ფენიქსის Joker, ბრენდან ფრეიზერის The Whale და ედრიენ ბროუდის The Brutalist.

წლევანდელი ყველაზე თვალსაჩინო კანდიდატი, ვინც შეიძლება ოსკარისკენ წავიდეს, არის დუეინ ჯონსონი, რომელმაც MMA მებრძოლი მარკ კერი განასახიერა ფილმში The Smashing Machine.

ემა სტოუნი და ჯესი პლემონსი უცნაურ და მძაფრ წყვილად წარსდგნენ — გატაცებულისა და გამტაცებლის როლებში იორგოს ლანთიმოსის პროვოკაციულ ფილმში — Bugonia. ოსკარ აიზეკი ვიქტორ ფრანკენშტეინს განასახიერებდა როგორც რომანტიკულ, შეშლილ მეცნიერს, ხოლო ჯეიკობ ელორდი მონსტრი იყო — გულწრფელი და დაუცველი. ამანდა სეიფრიდმა ადამიანური, ფემინისტური სახე მისცა რელიგიურ სექტას "შეიკერს" ფილმში The Testament of Ann Lee, ხოლო ჯულია რობერტსმა თავისი მსახიობური ოსტატობა აჩვენა ფილმში After the Hunt, სადაც იგი იელის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის პროფესორის როლშია, კოლეგის წინააღმდეგ წაყენებული ბრალდებების ფონზე.

რეჟისორები, როგორებიც არიან კეტრინ ბიგელოუ, ასევე ოქროს ლომის წინა გამარჯვებულები გილერმო დელ ტორო და იორგოს ლანთიმოსი, სავარაუდოდ, თვეების განმავლობაში დარჩებიან განხილვის თემად.

ჯულია რობერტსისა და ამანდა სეიფრიდის სამოგზაურო ვერსაჩეს მეგობრობა?

სასიამოვნო და მოულოდნელი (ალბათ საკმაოდ დადგმული) მომენტი იყო, როცა ფესტივალის დროს ამანდა სეიფრიდმა ჯულია რობერტსის ინსტაგრამზე დააკომენტარა: "გთხოვ, მომეცი უფლება, მეც ჩავიცვა იგივე კოსტიუმი". სამი დღის შემდეგ სეიფრიდიც იმავე ვერსაჩეს ბლეზერში, ჯინსებსა და პერანგში გამოჩნდა, უბრალოდ განსხვავებული ფეხსაცმლით. როგორც ჩანს, საერთო სტილისტიც ჰყავთ — ელიზაბეთ სტიუარტი.

რეკორდული აპლოდისმენტები

ჯერ უნდა აღვნიშნოთ, რომ გართობის სფეროს გამოცემებმა ვენეციაში აპლოდისმენტების დროის დათვლა მხოლოდ ბოლო წლებში დაიწყეს. წელს, The Voice of Hind Rajab-ის პრემიერაზე მაყურებელმა 22 წუთის განმავლობაში აპლოდისმენტები არ შეწყვიტა, რამაც გასული წლის The Room Next Door-ის 18 წუთიან რეკორდს გადააჭარბა.

82-ე ფესტივალზე აპლოდისმენტების ხანგრძლივობა ასე გადანაწილდა:

• After the Hunt – დაახლოებით 5 წუთი
• Bugonia – დაახლოებით 6 წუთი
• No Other Choice – დაახლოებით 7 წუთი
• Jay Kelly – დაახლოებით 9 წუთი
• The Wizard of the Kremlin – დაახლოებით 10 წუთი
• A House of Dynamite – დაახლოებით 11 წუთი
• Frankenstein – დაახლოებით 14 წუთი
• The Testament of Ann Lee – დაახლოებით 15 წუთი
• The Smashing Machine – დაახლოებით 15 წუთი

პოლიტიკა და ომი დიდ ეკრანზე

ფესტივალი შეიძლება პირდაპირ პოლიტიკურ პოზიციებს არ იკავებდეს, მაგრამ ფილმები აშკარად ასახავდნენ სამყაროს მდგომარეობაზე ფიქრს — ისრაელ-ჰამასის კონფლიქტიდან ბირთვულ იარაღამდე.

კეტრინ ბიგელოუმ შემაშფოთებელი რეალიზმით სავსე თრილერი A House of Dynamite წარმოადგინა, რომელიც ბირთვული იარაღის საფრთხესა და გადაწყვეტილების მიღების მექანიზმებს ეხება. ტუნისელმა რეჟისორმა კაუთერ ბენ ჰანიამ The Voice of Hind Rajab-ში ღაზას ადამიანური ტკივილი ასახა. ოლივიე ასაიასმა კი The Wizard of the Kremlin-ში ვლადიმირ პუტინის აღმავლობა აღწერა.

ღაზა ასევე დომინირებდა სცენის მიღმა დისკუსიებშიც — დაწყებული 10,000-მდე მონაწილიან საპროტესტო აქციით, დასრულებული ჯილდოს გადაცემისას წარმოთქმული სიტყვებით.

საუკეთესო ციტატები 2025 წლის ვენეციის კინოფესტივალიდან

"ნამდვილი მონსტრები კოსტუმებში ჩაცმული კაცები არიან", — ჯეიკობ ელორდი, რომელიც ნეტფლიქსის მაღალბიუჯეტიან ფილმში ფრანკენშტეინის მონსტრს თამაშობს.

"ძალიან გამიმართლა იმ კარიერითა და ფილმებით, რაც მქონდა, მაგრამ ყოველთვის იყო პატარა ხმა ჩემში, რომელიც მეკითხებოდა: მეტის გაკეთება შემიძლია?", — დუეინ ჯონსონი თავის ტრანსფორმაციულ როლზე MMA მებრძოლ მარკ კერის სახით The Smashing Machine-ში.

"ჩემი აზრით, თითქმის ყველა კორპორატიული ფული ბინძური ფულია", — რეჟისორი ჯიმ ჯარმუში, როცა ჰკითხეს Mubi-ის კავშირზე Sequoia Capital-თან.

"როგორ შეიძლება მსოფლიოს განადგურება ჩაითვალოს კარგ თავდაცვით ზომად? რას იცავ"? — რეჟისორი კეტრინ ბიგელოუ ბირთვულ არსენალებზე.

"ადამიანობა მალე ძალიან სერიოზულ ანგარიშსწორებას შეეჯახება. ხალხმა სწორი გზა უნდა აირჩიოს, თორემ არ ვიცი, რამდენი დრო დაგვრჩა", — რეჟისორი იორგოს ლანთიმოსი ფილმ Bugonia-ზე.

"ყველას სხვადასხვანაირი ემოცია და შეხედულებები აქვს. ხვდები, რაშიც ყველაზე მეტად დარწმუნებული ხარ და რასაც ემხრობი, იმიტომ ხდება, რომ ჩვენ ვხარშავთ ამ ყველაფერს. ასე რომ, არაფრის, გეთაყვა", — ჯულია რობერტსი ფილმ After the Hunt-ზე დისკუსიების შესახებ.

"სიცოცხლის ბოლოს დროა, პაზლის ნაწილები ერთმანეთს შეუთავსო და ააწყო", — 92 წლის კიმ ნოვაკი, ფესტივალის ცხოვრების მიღწევების ჯილდოს მიღებისას.