"ფიცის მწამს, ბოლო მაკვირვებს" — სამყარო სავსეა ისეთი მოვლენებით, რომელთა დაჯერებაც მთელი გულით გვინდა, მაგრამ ძალიან, ძალიან გვიჭირს. მაგალითად, 9 მარტს რუსული კანონის საწინააღმდეგო აქციების ფონზე, ქართულმა ოცნებამ და ხალხის ძალამ განცხადება გამოაქვეყნეს, რომლის მიხედვითაც, კანონპროექტს უპირობოდ, ყოველგვარი დათქმის გარეშე გაიწვევენ. ამ განცხადებამ საზოგადოებაში ჯერ სიხარული, შემდეგ კი სამართლიანი ეჭვიც გამოიწვია.

იქიდან გამომდინარე, რომ მთავრობისგან უკვე ბევრი ფუჭი დაპირება გვსმენია, გადავწყვიტეთ, ამ სტატიაში 10 რამ ჩამოვთვალოთ, რისი დაჯერებაც გულით გვინდა, მაგრამ არ გამოგვდის:

1. რუსული კანონპროექტის "გაწვევა"

რუსული კანონპროექტის გაწვევის შესახებ მმართველი პარტიის განცხადებამ მაშინვე გამოიწვია იურისტების კრიტიკა. მათი თქმით, კანონის რუსული ვერსიის უკან გაწვევა პროცედურულად არ შეიძლება, რადგან პირველი მოსმენით პლენარულ სხდომაზე უკვე მიიღეს.

საიას განმარტებით, პირველი მოსმენით მიღების შემდეგ კანონპროექტზე უარის თქმა შეუძლია მხოლოდ პარლამენტს პლენარულ სხდომაზე, მეორე მოსმენით კენჭისყრის დროს კანონპროექტისთვის ხმის არმიცემით. ამასთან, კანონპროექტის ჩაგდების შემდეგ, საჭიროა გავიდეს 1 თვე, რომლის განმავლობაშიც ის კენჭისყრაზე განმეორებით არ დადგება. რეგლამენტის მიხედვით, ამ შემთხვევაში კანონპროექტი უარყოფილად ჩაითვლება. რაც შეეხება, კანონპროექტის მეორე ვერსიას, მისი გაწვევა ინიციატორებს შეუძლიათ, ვინაიდან ის პირველი მოსმენით ჯერ არ მიუღია პარლამენტს.

მოგვიანებით, ინფორმაცია გავრცელდა, რომ პაპუაშვილმა ვენეციის კომისიიდან რუსული კანონპროექტი უკან გამოითხოვა და უმრავლესობა გეგმავს, მას მეორე მოსმენით უყაროს კენჭი და ჩააგდოს.

საზოგადოება დარწმუნებული არაა, რომ "აგენტების" კანონს სამუდამოდ გამოვემშვიდობებით. ასეც რომ მოხდეს, მსგავსი კანონის ინიცირება, რომელიც კრიტიკულ მედიებსა და უფლებადამცველ ორგანიზაციებს უქმნის საფრთხეს, ევროპულ ღირებულებებს ნამდვილად არ შეესაბამება. თანაც ამ კანონის არმიღება არაა იმის უპირობო გარანტია, რომ მომავალში სხვა რუსული კანონების გაპროტესტებაც არ მოგვიწევს.

2. ჰოგვორტსის არსებობა

დღეს ჰოგვორტსის არსებობა უფრო დამაჯერებლად გვეჩვენება, ვიდრე ის, რომ მმართველი პარტიის მიერ ინიცირებული კანონი რუსული და საფრთხისშემცველი არაა. ჰერმიონ გრეინჯერი რომ გვიყურებდეს, ჩვენს პროტესტს შინაურ ელფებთან ერთად შემოუერთდებოდა.

3. სანტა კლაუსის არსებობა

სანტა კლაუსის ბავშვებს მაინც სჯერათ, მაგრამ მთავრობის "ევროპული გეზის"...

4. ნიანგის ცრემლები

ატირებული ნიანგი ჩვენთვის თავის მოჩვენებას მაინც ცდილობს, კანონპროექტის "გაწვევასთან" დაკავშირებით ოცნების განცხადებაში კი პირდაპირ წერია, რომ ემოციური ფონის ჩაცხრომასთან ერთად, საზოგადოებას უკეთ განუმარტავენ, თუ რას ემსახურებოდა კანონპროექტი და "რატომ იყო მნიშვნელოვანი უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის უზრუნველყოფა". გამოდის, რუსული კანონი, რომელიც მედიებისა და უფლებადამცველი ორგანოების შეზღუდვას გამოიწვევს, სწორად მიაჩნიათ.

5. ის, რომ ჯორჯ მარტინი ახალ წიგნს წელს გამოუშვებს

ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის მოყვარულები მარტივად მიხვდებიან, თუ რამდენად რთულადაა საქმე, როცა ჯორჯ მარტინის მიერ წიგნის გამოშვების დაპირება უფრო დამაჯერებელია, ვიდრე კანონპროექტის "გაწვევა" და მთავრობის "ღირსებით ევროპისკენ" სწრაფვა.

6. დრაკონების არსებობა

დრაკონები არ არსებობენ, მაგრამ რომ არსებობდნენ, გვჯერა, რუსული კანონი მათაც აღაშფოთებდათ.

7. ის, რომ ოქროს თევზს 3 სურვილის ასრულება შეუძლია

ნეტავ, მართლა შეეძლოს და ერთი სურვილიც გვეყოფოდა: რუსეთისა და პრორუსი ადამიანებისგან თავის დაღწევა. თუმცა გვჯერა, ამას თევზის გარეშეც მოვახერხებთ.

8. ის, რომ სამეფო კარის თამაშების ბოლო სეზონი კარგი იყო

თუ ამის გჯერა, ჯონ სნოუს მსგავსად შენც არაფერი იცი.

9. ის, რომ ნეტფლიქსის მიერ მიტოვებული ჩვენი საყვარელი სერიალები ოდესმე გაგრძელდება

ნეტავ, ნეტფლიქსს სერიალების გარდა სხვა რაღაცების გაუქმებაც შეეძლოს...

10. ის, რომ ჩვენი ხელისუფლება ქვეყნის ევროპული მომავლისთვის იბრძვის

"ღირსებით ევროპაში" — ეს ლოზუნგი აქტიურად ვრცელდება მმართველი პარტიის სოციალურ ქსელებში, თუმცა იმავე პოსტებში რუსეთს არავინ გმობს. მხოლოდ მიხეილ ყაველაშვილის ფრაზა — "ევროკავშირი ჩვენი თვითმიზანი კი არ არის" — საკმარისი პასუხია კითხვაზე, სურს თუ არა მთავრობას ჩვენი ევროპული მომავალი. ამ შემთხვევაში მარტო ბოლო კი არ გვაკვირვებს, არამედ ფიცისაც აღარ გვწამს.

• ერთი ფრაზით თავის პროევროპელად წარმოჩენას ქართული ოცნების წევრებიც ცდილობენ — რა ხდება