როცა როზ ლევის შვილმა, კარენმა, სთხოვა, ჩემს ერთ-ერთ კლიენტთან ვახშამზე ხომ არ გამყვებიო, 77 წლის ქალი და ექვსი შვილიშვილის ბებია დაუფიქრებლად დათანხმდა. იურისტი შვილისგან მხოლოდ ის იცოდა, რომ მისი კლიენტი ხანშესული ქვრივი კაცი იყო, რომელიც კარენს გარდაცვლილ მამას აგონებდა. მასთან შეხვედრისას ზუსტად იმავე აზრმა გაუელვა თავში როზსაც.

შეხვედრა ბოსტონში, ხელოვნების მუზეუმში შედგა. კარენის კლიენტი, რალფ ინსინგერი, იხსენებს, რომ ლევის დანახვისას გულისცემა აუჩქარდა. სამეულმა ჯერ გამოფენა დაათვალიერა, რალფი და როზი თავიანთ საყვარელ მხატვრებზე მუსაიფობდნენ, შემდეგ კი სავახშმოდაც გასწიეს.

ასე დაიწყო ორი ხანშესული ადამიანის მეგობრობა, რომელიც, მოგვიანებით, სიყვარულშიც გადაიზარდა. მაშინ ლევი ბოსტონში თავის შვილს სტუმრობდა, რეალურად კი, ქალაქიდან 2 400 კილომეტრის დაშორებით, ფლორიდაში ცხოვრობდა. ამიტომ, რალფმა და როზმა ერთმანეთის უკეთ გასაცნობად მეილების გზავნა დაიწყეს.

წყვილი ელექტრონულ წერილებს ერთიმეორეს დღეში ზოგჯერ სამჯერაც კი უგზავნიდა. ასე დაგროვდა წლების განმავლობაში ასობით მეილი, რომელთა ნაწილს სულ ახლახან წიგნში მოეყარა თავი. წიგნი, სახელწოდებით მიღმეთის მიღმა: მოულოდნელი შეხვედრა, ონლაინტრფობა და სიყვარულის ენა, რალფისა და როზის 200-ზე მეტ წერილს აერთიანებს, სადაც ისინი ერთმანეთს თავშესაქცევ აქტივობებზე, ინტერესებზე, ოჯახსა და სხვა თემებზე უყვებიან.

დროთა განმავლობაში წერილებში ერთმანეთისადმი ინტერესი უფრო გამძაფრდა.

"საღამოს, შინ რომ ვბრუნდებოდი, მაშინვე კომპიუტერთან ვჯდებოდი", — ამბობს ინსინგერი, რომელიც წინათ არქიტექტორი იყო, — "შემოსულ წერილებს ვამოწმებდი და ვნახულობდი, რა მომწერა როზმა იმ დღეს".

ცოტა ხნის შემდეგ, რალფი ფლორიდაში ჩაფრინდა და მცირე ხნით როზსაც ეწვია. წყვილმა ერთად ისადილა, ისაუბრეს და რალფიც სწორედ მაშინ მიხვდა, რომ ეს "მეგობრობაზე მეტი იყო".

მეგობრობაზე მეტი კი მომდევნო პერიოდის წერილებშიც აისახა. როზმა და რალფმა ერთმანეთს მეტსახელებიც შეარქვეს.

"მთელი ჩემი ქვრივობა იმის ფიქრში გავატარე, რომ დამოუკიდებელი ვიყავი და პარტნიორის ძებნა არ მჭირდებოდა", — ამბობს ლევი, — "რალფი კი რომანტიკული და პოეტური ადამიანი აღმოჩნდა. ძალიან მალე მოიგო ჩემი გული".

მერე კი მეილებთან ერთად წყვილი ერთმანეთს ლექსებს და ხელნაწერ წერილებსაც უცვლიდა. ერთხელ რალფმა როზს საგანგებოდ მისთვის დახატული ნატურმორტის ესკიზიც კი გაუგზავნა.

"მზე ჯერ არც კი ამოსულა, მაგრამ შენი მოფენილი მთვარის შუქი უკვე შესანიშნავ დღეს მპირდებაო", — წერდა რალფი ერთ-ერთ მეილში.

მერე კი, როგორც თეა გვასალია იტყოდა, მათ რომანტიკულ ურთიერთობას ლოგიკური გაგრძელება მოჰყვა. წყვილმა გადაწყვიტა, ცხოვრების დარჩენილი ნაწილი ერთად გაეტარებინათ.

ფორმალური ცერემონია 2020 წლის შემოდგომაზე შედგა, რომელსაც მხოლოდ ოჯახის წევრები ესწრებოდნენ.

რალფი და როზი ახლა დროს ერთად ატარებენ — ხან ბოსტონში, ხანაც ფლორიდაში. ერთმანეთისადმი გაგზავნილი მეილები როზიმ ერთხელ მეგობარსაც აჩვენა, ეს უკანასკნელი კი მათი შინაარსით მოიხიბლა და გამომცემელს დაუკავშირდა.

"იმედია, ჩვენი ამბავი შთაგონებად იქცევა არა მხოლოდ ძველი, არამედ ახალი თაობისთვისაც", — ამბობს ახლა უკვე 81 წლის როზი, — "ეს ისტორია ხომ იმაში გვარწმუნებს, რომ სიყვარული ცხოვრების ნებისმიერ ეტაპზე შეიძლება იპოვო".