დავით ქაშიაშვილი

21 Aug. 2019, 19:24

ბევრი რამ დავტოვე. ვინც მივა და ჩემი სამუშაო მაგიდა შეხვდება, დახვდება ბევრი ნივთი: კასეტები, ჩიპები, რვეულები, ჩანაწერები, მათ შორის ჩემი ლექსებიც. ერთადერთი ნივთი წამოვიღე, ჩემი შვილის ნაჩუქარი ქვიშის საათი, რომელსაც იმიტომ არ ვიცნობ, რომ ჩემს მეგობარ რუსთავი 2-ს შევწირე 13 წელი და არა ჩემს შვილებს.

ძალიან რთული გადაწყვეტილებაა, მაგრამ არსებობს, რაღაც მორალური ზღვარი.


კომენტარები

კვირის ტოპ-5

  1. ჭრელ აბანოში ორი ადამიანი გარდაცვლილი იპოვეს
  2. როგორ გაკონტროლდება სკოლებში მობილური ტელეფონების გამოყენება?
  3. რუსთავში 16 წლის ბიჭმა 40 წლის კაცი მოკლა — ოჯახის ინფორმაციით, კაცი არასრულწლოვანზე სექსუალურ ძალადობას ცდილობდა
  4. "იმის ღირსი მაინც ვართ, აგვიხსნან — რატომ იყო ჩვენი გადაცემები ასე "გადასაგდები" — აჭარის ტელევიზიიდან თანამშრომლები გაათავისუფლეს
  5. "ადამიანი, რომელიც ამ პრემიას მიიღებს არის ქალი, რომელსაც ჩემს გულში სრულიად განსაკუთრებული ადგილი უჭირავს" — სოფიკო შევარდნაძე მარია ზახაროვაზე

გირჩევთ

ახლა კითხულობენ

გადახედვა

გაერო-ს გენერალურმა ასამბლეამ 107 ხმით მიიღო რეზოლუცია საქართველოს ოკუპირებული რეგიონებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა და ლტოლვილთა სტატუსის შესახებ

2026 წლის 4 ივნისს, ნიუ-იორკში, გაეროს გენერალურმა ასამბლეამ მე-80 სესიის ფარგლებში, 68 ქვეყნის მიერ ინიცირებული…