იურისტ დავით ჯანდიერის თქმით, ევროპის ადამიანის უფლებათა სასამართლო პირდაპირ არასდროს არ წერს, კონკრეტული პირი არის თუ არა პოლიტიკური პატიმარი, თუმცა, ამ სასამართლომ უკრაინის ყოფილი პრემიერის, იულია ტიმოშენკოს საქმეზე ზუსტად ის მუხლები მიიჩნია დარღვეულად, რაც მერაბიშვილის საქმეზე.

ჯანდიერმა მერაბიშვილთან დაკავშირებით ევროსასამართლოს მიერ გამოტანილ გადაწყვეტილებაზე 14 ივნისს, ტელეკომპანია კავკასიას ეთერში ისაუბრა:

„სტრასბურგის სასამართლო არ არის ის ორგანო, რომელიც იტყვის და შეაფასებს კონკრეტულ პატიმრობას, პოლიტიკური იყო თუ არა. ეს არის პოლიტიკური ორგანოებისა და პოლიტიკოსების საქმე. არსებობს ევროსაბჭოს 2012 წლის საპარლამენტო ასამბლეის რეზოლუცია, რომელიც განსაზღვრას იმ კრიტერიუმებს , რომლის მიხედვითაც პირი შეიძლება იქნეს მიჩნეული პოლიტპატიმრად. ამ გადაწყვეტილებაში პოლიტიკურ კონტექსტზეა საუბარი და ასევე იმაზე, რომ ცალკე აღებული ვანო მერაბიშვილის წინააღმდეგ მიმართული სისხლის სამართლებრივი პროცედურები არ უნდა იქნეს აღებული, არამედ კონტექსტი ერთიანობაში უნდა იქნეს გათვალისწინებული".

დავით ჯანდიერის თქმით, მერაბიშვილთან დაკავშირებით ევროსასამართლოს მიერ გამოტანილი გადაწყვეტილება 4 ნაწილისგან შედგება:

პირველი: ევროპულმა სასამართლომ თქვა, რომ რვათვიანი წინასწარი პატიმრობა მანამ, სანამ განაჩენი გამოვიდოდა კონვენციასთან შესაბამისობაშია და ამ მხრივ არ დარღვეულა მერაბიშვილის უფლება.

მეორე ნაწილი, რაც უკავშირდება იმას, რომ მოტივები რის გამოც მერაბიშვილს წინასწარი პატიმრობა შეეფარდა, შესაძლოა იყოს კონვენციასთან შესაბამისობაში.

თუმცა, მეხუთე მუხლის მესამე ნაწილი, რომელიც ითვალისწინებს იმას, რომ სასამართლომ არგუმენტირებული პასუხი გასცეს შუამდგომლობას, იქნა დარღვეული. რას ნიშნავს ეს? იმ პირობებში, როცა ვანო მერაბიშვილს უკვე ჰქონდა შეფარდებული წინასწარი პატიმრობა, მისმა ადვოკატებმა სასამართლოს წინაშე ახალი შუამდგომლობა დააყენეს და მოითხოვეს მისი გათავისუფლება. ამ დროს მას სასამართლომ ერთ წინადადებით უთხრა უარი შუამდგომლობაზე. ევროპის ადამიანის უფლებათა კონვენცია მოითხოვს, რომ პატიმრობასთან დაკავშირებული ნებისმიერი შუამდგომლობა უნდა იქნეს სასამართლოს მხრიდან დასაბუთებულად. ქართულმა სასამართლომ სწორედ ეს ვალდებულება დაარღვია.

ყველაზე პრობლემური ამ გადაწყვეტილებაში არის მე-18 მუხლის დარღვევის დადგენა. მე-18 მუხლი დაკავშირებული არის შეზღუდვის ფარგლებთან, ანუ როდესაც ხდება კონვენციით გათვალისწინებული უფლების, თავისუფლებისა და ხელშეუხებლობის უფლების შეზღუდვა, ის შეიძლება შეიზღუდოს კონვენციის მიზნებისთვის. უნდა არსებობდეს ამ უფლების შეზღუდვის ფორმალური საფუძველი. სასამართლომ ამ შემთხვევაში თქვა, რომ ვანო მერაბიშვილის გაყვანა (ციხიდან გაყვანა მთავარ პროკურორთან შესახვედრად, რომელიც არ არის გამოძიებული), რომელიც სასამართლოს განცხადებით, მაღალი ალბათობით ნამდვილად მოხდა, რეალურად გამოყენებული იქნა როგორც მერაბიშვილზე ზემოქმედების საშუალება. მთელი პრობლემა მდგომარეობს იმაში, რა მოჰყვება მე-18 მუხლის დარღვევას, ეს არის ყველაზე მნიშვნელოვანი საკითხი".

დავით ჯანდიერი 2012 წლიდან გარკვეული პერიოდის განმავლობაში თეა წულუკიანის მოადგილე იყო. მან 2007 წელს რობერტ შუმანის სახელობის სტრასბურგის უნივერსიტეტის ევროპული სწავლების უმაღლესი სკოლაში მიიღო მაგისტრის ხარისხი ადამიანის უფლებათა ევროპულ სამართალში.