დმიტრო კულება

23 Sep. 2022, 17:31

ჩვენ ყველა ადამიანები ვართ, არა უშავს, რომ გეშინოდეს. მაგრამ იცით, რა ვისწავლე ამ ომში? აბსოლუტურად ნორმალურია, რომ არ გქონდეს შიში, მაგრამ გეშინოდეს. მე მეშინია იმის, რა დაემართებათ ჩემს შვილებს — ისინი უკრაინაში არიან ჩემთან ერთად, სკოლაში დადიან და ყოველ ჯერზე, როცა საჰაერო თავდასხმის სიგნალი ირთვება, თავშესაფარში უწევთ წასვლა. მაგრამ ამავე დროს, მე მტრის მიმართ შიში არ მაქვს. რაც არ უნდა პარადოქსულად ჟღერდეს. 

შიშს არ უნდა მივცეთ საშუალება, რომ ჩვენი პარალიზება მოახდინოს, მაგრამ სრულიად ნორმალურია, რომ რაღაცების გეშინოდეს, ახლობლის დაკარგვის ან იმ პრობლემის წინაშე დადგომის, რომელსაც ვერ გაუმკლავდები.

24 თებერვალს, როცა უკრაინაში დავბრუნდი — აშშ-დან ვბრუნდებოდი — ჩემი შიში საზღვარზე დავტოვე და მილიონობით უკრაინელმაც შიშზე უარი თქვა. ეს მართლა ერთადერთი გზაა, რომ გაიმარჯვო — უნდა დარჩე გონივრული, მაგრამ უარი უნდა თქვა შიშზე. და როცა ჩემმა პრეზიდენტმა თქვა: "არ ვტოვებ კიევს, აქ ვრჩები, ვრჩები ჩემს ერთან, სამხედროებთან ერთად", ეს იყო მომენტი, როცა ჩვენ, როგორც ერმა შიში გვერდზე გადავდეთ და ვთქვით: "ჩვენ ვიბრძოლებთ".


კომენტარები

კვირის ტოპ-5

  1. მერიამ რუსთაველის გამზირის სამუშაოების შემსრულებელი კომპანია — "სმარტ სოლუშენსი" 24/7-ზე მუშაობის პირობის დარღვევის გამო დააჯარიმა
  2. რა ვიცით თბილისში გარდაცვლილ აფხაზ ბლოგერ დაურ ბუავაზე, რომელიც აფხაზეთის საქართველოსთან გაერთიანების მომხრე იყო?
  3. ილიაუნის სტუდენტების მიღების შესაძლებლობა 10-ჯერ და მეტად შეუმცირდა — შალვა მინდაძე გამოცდების შედეგებს აფასებს
  4. ავჭალის ხიდიდან ვარდნის შედეგად 17 წლის მარიამ ლომიშვილი გარდაიცვალა
  5. რა მოხდა დაურ ბუავას გარდაცვალებამდე? — POG სადარბაზოს კამერის ჩანაწერს ასაჯაროებს

გირჩევთ

ახლა კითხულობენ