იცით, რითი განსხვავდებიან მუდმივად მოქმედი ადამიანები სხვებისგან? ისინი ყოველთვის იმ გზას ირჩევენ, სადაც სხვები შესაძლებლობას ვერ ხედავენ. და ეს იმიტომ, რომ მათ ჟინი ამბოძრავებთ. ჟინი არ არის მხოლოდ სურვილი ან ამბიცია. ეს არის შინაგანი ძალა, რომელიც დანებებას არ ცნობს.

თუ გზა მარტივია, ჟინი ქრება. მაგრამ საკმარისია წინ თავგადასავლებისა და დაბრკოლებების მთელი სერია გამოჩნდეს, ჟინი ნამდვილ ცეცხლად იქცევა და იწყება ბრძოლა გამარჯვებამდე.

საქართველოს ბანკი სწორედ ასეთი შეუჩერებელი და მებრძოლი ადამიანების აღმოჩენასა და მხარდაჭერას ისახავს მიზნად. ადამიანების, რომლებიც მუდმივად ვითარდებიან, წინ მიიწევენ და არ ჩერდებიან, რადგან როგორც ჩვენი გმირი ამბობს:

დღეს თუ დამარცხდი, ხვალ შეგიძლია ყველაფერი თავიდან დაიწყო.

გიყვებით ერეკლე ბაღაშვილზე, 25 წლის ველომოგზაურზე, რომელიც მალე მსოფლიო რეკორდის დამყარებას აპირებს. სამომავლო გეგმებამდე კი, გიამბობთ თუ რა გზა გაიარა მან და როგორ შექმნა თავისი შეუჩერებელი ჟინი.

პირველი გამარჯვება

ველოსიპედის მიმართ ინტერესი მაშინ გაუჩნდა, როდესაც 8 წლის ასაკში ლეგენდარულ ჯუმბერ ლეჟავას შეხვდა. სწორედ ეს შეხვედრა იქცა მისთვის შთაგონებად, რომელმაც მომავალში დიდ გეგმებზე ფიქრი დააწყებინა. დაახლოებით ერთი წლის წინ კი, პირველი ველოც შეიძინა და ბავშვობის ოცნებების ახდენა დაიწყო.

რამდენი მწვერვალიც არ უნდა დაიპყრო, პირველი გამარჯვებით მოტანილ თავისუფლებას, ბედნიერებასა და ემოციას ვერაფერი შეცვლის. ერეკლესთვის ასეთი სამცხე-ჯავახეთის გავლით, თბილისი-ბათუმის სამ დღიანი ველომოგზაურობა აღმოჩნდა.

თავიდან ყველაფერი გეგმის მიხედვით მიდიოდა, თუმცა, მოგზაურობის მესამე დღეს აჭარის მთებში, ხულოსთან, გოდერძის უღელტეხილზე ერეკლე ველოდან გადავარდა და საკმაოდ ძლიერი დაზიანებები მიიღო. დანიშნულების ადგილამდე 120 კილომეტრი აშორებდა, ამიტომ მოიკრიბა ძალა, კვლავ დაიწყო პედლების ტრიალი და სრული შემართებით განაგრძო გზა. მისთვის ეს იყო პირველი გამარჯვება და რწმენა იმისა, რომ ყველაფერი შესაძლებელია.

“გოდერძის უღელტეხილზე ველოსიპედიდან გადავვარდი და ძლიერი დაზიანებები მივიღე. ერთდროულად ვიგრძენი ტკივილი, დაღლილობა, შიშიც კი. მაგრამ ყველაზე მეტად ბორბლებში მოყოლილი ჰამაკი მედარდებოდა. ვინაიდან, მასთან არაერთი ისტორია, მათ შორის ამაზონის ჯუნგლებში გატარებული დღეები მაკავშირებდა. დანებების დრო არ იყო, მეგობრის დახმარებით, მოვიკრიბე ძალა, დავჯექი ველოზე და ჯიუტად გავაგრძელე გზა“ —იხსენებს ერეკლე ბაღაშვილი.

ჟინი ყველაფერს შეგაძლებინებს

ეს ყველაფერი მისთვის ახალი ცხოვრების დასაწყისი იყო. იმ დღიდან ერეკლე თავგადასავლებისა და მუდმივი ადრენალინის ძიებაშია.

და მართლაც, პორტუგალიაში ყოფნისას, გაბედულმა ველომოგზაურმა ერთი გიჟური, დაუჯერებელი იდეის განხორციელება დაისახა მიზნად. დაისახა და შეასრულა კიდეც, პორტუგალიიდან საქართველომდე არსებული 5091 კილომეტრი 67 დღეში დაფარა.

ცხელი მზე, წვიმიანი დღეები, რთული გზები და ცვალებადი კლიმატი, ერეკლესთვის მხოლოდ მორიგი გამოწვევა იყო საკუთარი შესაძლებლობების დასამტკიცებლად. 10 ქვეყანა გაიარა ისე, რომ ყველაზე რთულ გზებზეც კი თავს უსაფრთხოდ და თავისუფლად გრძნობდა. როგორც თავად აღნიშნავს, ჟინი არის ძალა, რომლის გამოც გონება გაუტეხელი ხდება, ასეთ დროს კი არ არსებობს გადაულახავი გამოწვევა.

“როცა ეს მოგზაურობა დავიწყე არც მიფიქრია რომ ვერ შევძლებდი., თუმცა თავისუფალი გონება ყოველთვის იპოვის გზას. და მეც შეუჩერებლად ვაგრძელებდი სვლას.“ — ამბობს ერეკლე.

ჟინი, მსოფლიო რეკორდის მოხსნას აპირებს

პორტუგალიიდან დაბრუნების შემდეგ, ველომოგზაურის დაუღალავმა ჟინმა მსოფლიო რეკორდის დამყარება განიზრახა. ამჯერად, ერეკლე აპირებს ვაშლოვნის დაცული ტერიტორიებიდან გრიგოლეთამდე მანძილი 30 საათზე ნაკლებ დროში დაფაროს.

მისი თქმით, ეს გამოწვევა მხოლოდ ფიზიკური ძალის გამოცდა არაა. ეს არის ჯიუტი ნების, მენტალური გამძლეობის და შინაგანი ჟინის გამოცდა. რა დროსაც თითოეული კილომეტრი, გორაკი და წამი იქნება იმის მტკიცებულება, რომ ჟინი არასდროს ჩერდება. ველომოგზაურის თქმით, ეს რეკორდი გახდება ერთგვარი ბილეთი მსოფლიო სპორტისკენ.

“მჯერა რომ საკმარისი ფიზიკური მონაცემები და პოტენციალი მაქვს იმისთვის, რომ ულტრაველო სპორტში პროფესიონალურად ჩავერთო. შემდეგი ნაბიჯი 2026 წლის Transcontinental Race-ზე გასვლაა. ევროპის ყველაზე დიდი ულტრაველო რბოლა. დაახლოებით იმავე მარშრუტის, რაც პორტუგალიიდან 67 დღეში გამოვიარე, ორ კვირაში, დაფარვა მომიწევს.“ — აღნიშნავს ერეკლე.

ეს ყველაფერი გვახსენებს, რომ ერეკლესნაირი ადამიანები ჩვენთვის შთაგონების წყაროა. მათი შეუჩერებელი ჟინი, დაუღალავი ენერგია და მომავლის იმედი გვიჩვენებს, რომ არ არსებობს მწვერვალი, რომლის დაპყრობასაც ვერ შევძლებთ. რადგან მაშინ, როცა წინ თითქოს შეუძლებელი გველოდება, ჟინი გვაძლევს ძალას, არ დავნებდეთ და გავაგრძელოთ გზა გამარჯვებისკენ.

ერეკლე ბაღაშვილის დაუოკებელი ჟინის შესახებ კიდევ უფრო მეტის გაგება ამ ვიდეოში შეგიძლიათ.