Disney Animation თავის ყველაზე ცნობილ სიმღერებს ახალ ხმას სძენს — ამჯერად ხელების, მიმიკებისა და მოძრაობის ენით. კომპანიამ კლასიკური მუსიკალური ნამუშევრები ამერიკულ ჟესტების ენაზე (ASL) ააჟღერა, რითაც სმენადაქვეითებულთა ისტორიის ეროვნულ თვეს გამოეხმაურა.

ანიმაციების შექმნაში Deaf West Theatre-ის (სმენადაქვეითებულთა თეატრის) მსახიობებმა მიიღეს მონაწილეობა. მათი დახმარებით, ხელახლა შეიქმნა ისეთი პოპულარული სიმღერები, როგორებიცაა:

  • We Don’t Talk About Bruno (Encanto);
  • Beyond (Moana 2);
  • The Next Right Thing (Frozen 2).

Deaf West Theatre-ის მხატვრულმა ხელმძღვანელმა, დიჯეი კურსმა, აღნიშნა, რომ ეს პროექტი ეწინააღმდეგება იმ მცდარ, მაგრამ გავრცელებულ შეხედულებას, თითქოს მუსიკასა და სმენადაქვეითებულ ადამიანებს ერთმანეთთან საერთო არაფერი აქვთ.

მისივე თქმით, სმენადაქვეითებული ხელოვანები დიდი ხანია ასრულებენ მუსიკას ჟესტების ენით, ხოლო სუბტიტრებმა, დამხმარე ტექნოლოგიებმა და მძლავრმა ყურსასმენებმა მუსიკა მათთვის იმაზე ხელმისაწვდომი გახადა, ვიდრე ოდესმე ყოფილა.

იხილეთ ვიდეო:

ჰაირამ ოსმონდმა, რომელიც Disney-ს ისეთ ფილმებზე მუშაობდა, როგორებიცაა Zootopia და Raya and the Last Dragon, აღნიშნა, რომ ეს პროექტი პირადად მისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია, რადგან ოსმონდის მამა სმენადაქვეითებულია.

ჰაირამმა განაცხადა: "ეს პროექტი გახდა გზა ადამიანების დასაკავშირებლად და იმ ბარიერების დასანგრევად, რომლებიც Disney Animation-სა და სმენადაქვეითებულ ადამიანებს შორის არსებობდა".

პროექტი არაერთ გამოწვევასთან იყო დაკავშირებული. მაგალითად, სიმღერაში We Don’t Talk About Bruno რამდენიმე პერსონაჟი ერთდროულად მღერის სხვადასხვა ნაწილს, რაც ვიზუალურად რთული გადმოსაცემია. ხოლო სიმღერაში The Next Right Thing, მთავარი გმირი, ანა, მთაზე ცოცვის პარალელურად მღერის.

დიჯეი კურსმა აღნიშნა, რომ ამერიკული ჟესტების ენა სახის გამომეტყველებასა და სხეულის მოძრაობებს ეყრდნობა. ანიმატორებმა ეს დეტალები განსაკუთრებული სიზუსტით ასახეს — წარბების მოძრაობით დაწყებული, სხეულის პოზის მცირე ცვლილებებით დასრულებული.

ფოტო: REUTERS/Jose Luis Gonzalez

კურსმა დაამატა, რომ თითოეული სიმღერის შესაქმნელად თარგმნის, რეპეტიციებისა და გადაღებების ინტენსიური პროცესი გაიარეს. მსახიობების მოძრაობებს მრავალი რაკურსიდან იღებდნენ, რის შემდეგაც კადრები დეტალურად მუშავდებოდა.

ოსმონდმა აღნიშნა: "ეს არ არის მხოლოდ ცალკეული სიტყვების ჟესტებით გადმოცემა, ეს უფრო ემოციის გაზიარებაა".

პროექტის მომზადებას 4 წელი დასჭირდა. ოსმონდის თქმით, ამ მუშაობისას მიღებულმა გამოცდილებამ, შესაძლოა, სამომავლოდ ახალი შემოქმედებითი შესაძლებლობები გააჩინოს.