ფანჯრებს ხშირად შენობის თვალებს უწოდებენ. ისინი მოცალეობრივი ფიქრის სიმბოლოდაც აღიქმება. ახლა კი, როდესაც მილიონობით ადამიანი იძულებულია, სიცოცხლე შინიდან გაუსვლელად განაგრძოს, ფანჯრების საშუალებით გარესამყაროს შეგრძნება ერთიორად მნიშვნელოვანი გახდა.

The New York Times იმ 15 ილუსტრატორსა და არტისტს დაუკავშირდა, რომლებიც ამჟამად ნიუ-იორკის სხვადასხვა უბანში აფარებენ ეპიდემიას თავს, და სთხოვა მათ, საკუთარი ფანჯრებიდან დანახული რეალობა დეახატათ. ამ ნამუშევრებით ჩვენ საოცარი სიცხადით შევიგრძნობთ, როგორია ნიუ-იორკში ასეთ უპრეცედენტო მომენტში ყოფნა.

ეს სურათები სავსეა წინააღმდეგობრივი და მარტივად ამოსაცნობი ემოციებით. ნამუშევრები ნიუ-იორკის შემაძრწუნებელ სიმშვიდეს გამოხატავენ და მათში ჩაქსოვილია როგორც ქალაქის ისტორია, ისე წინა ხაზზე მებრძოლი ადამიანებისადმი მიძღვნილი ოდები თუ სეზონთა სახეცვლილება.

ფოტოგრაფიისგან განსხვავებით, ილუსტრაციების ხატვის პროცესს სულ სხვა კუთხით შეუძლია სინამდვილის წარმოჩენა, ვინაიდან ამ დროს გამოსახულებების შექმნა ცარიელი ფურცლიდან იწყება. ილუსტრაციებს თანაგრძნობის გამოწვევა და, ამასთან, ისეთი გამოცდილებების გაზიარება შეუძლიათ, რომლებიც მთელი მსოფლიოს მასშტაბით მილიონობით ადამიანისთვის არის ნაცნობი: კერძოდ, ფანჯრებიდან ცქერა და იმაზე ფიქრი, თუ რა იქნება მომავალში.

1. "ჩემეული შეგრძნებით, დრო ერთდროუალდ თითქოს იწელება და იკუმშება კიდეც. და მე უფრო მეტს ვმუშაობ, ვიდრე ოდესმე, რათა საზარელ რეალობას გავექცე", — ჯუჰი იუნი ბრუკლინიდან

2. "ყველაფერი მოჩვენებითს ჰგავს. თითქოს, სამეზობლოში ყველა მოძრაობა უნიკალური და მნიშვნელოვანია", — პატრიკ ედელი ლონგ აილენდიდან

3. "სამი კვირის განმავლობაში არანაირი მოძრაობა არ შემინიშნავს", — იუკო შიმიზუ მანჰეტენიდან

4. "ეს ნახატი კურიერებისთვის მიძღვნილი ჩემი პატარა ოდაა. ისინი საკუთარ თავებს დიდ საფრთხეში აგდებენ, რათა ქალაქმა ფუნქციონირება გააგრძელოს მაშინ, როდესაც სამედიცინო პერსონალი წინა ხაზზე იბრძვის. თუკი შესაძლებლობა გაქვთ, უხვად დაუტოვეთ მათ ფეხის ქირის ფული", — ლორენ თამაკი ბრუკლინიდან

5. "რამდენჯერაც ფანჯრიდან ვიყურები, ისე ჩანს, თითქოს, ყველაფერი რიგზეა და სწორედ ეს მაშფოთებს", — ბრაულიო ამადო მანჰეტენიდან

6. "თითქოს, იმ ადგილას ვარ, რომელიც ნიუ-იორკს ჰგავს, მაგრამ მას საერთოდ ვერ ვცნობ", — კეტრინ ლემი ქვინსიდან

7. "გარეთ, ფანჯარასთან ხეა, რომელიც, გეგონება, ჩვენთან ერთად არის საცხოვრებელში. დღის განმავლობაში განსხვავებულ ემოციებს განვიცდი: სამყაროსგან მოწყვეტილობას, იმედგაცრუებას, მოწყენილობას, სიბრაზეს", — დენიელ სელმიერი ბრუკლინიდან

8. "ფანჯრიდან გახედვა იმას ჰგავს, თითქოს ადამიანების ზოოპარკში ვიმყოფებით და სავარძლებში უსაფრთხოდ მოთავსებულნი, ველურ გარესამყაროს ვაკვირდებით", — ქრისტოფერ სილას ნილი ბრუკლინიდან

9. "ჩემი გაუფერულებული ემოციები მცირე სტრესსა და მეზობლებთან კავშირის დამყარების გაძლიერებულ მოთხოვნილებას შორის მერყეობს", — ჯოშ ქოქრენი ბრუკლინიდან

10. "ეკონომიკური თვალსაზრისით, პანდემია, მართლაც, შემაძრწუნებელი ჩანს", — სინდი ჯი ჰაი კიმი ბრონქსიდან

11. "ამ მომენტში მხოლოდ იმაზე ვღელავ, თუ რა მოხდება, როდესაც ეს ყველაფერი დასრულდება და იმაზე მეფიქრება, თუ როდის დასრულდება ეს ყველაფერი", — ნორმანდი საიკენი ქვინსიდან

12. "გამეფებული სიჩუმით ერთდროულად თან ვტკბები და თან მოსვენებას ვკარგავ", — პიტერ არკლი მანჰეტენიდან

13. "ბრონქსში ხალხი ტაფებსა და ქვაბებს ვაბრახუნებთ და კუომოს მოვუწოდებთ, ამ უპრეცედენტო კრიზისის დროს ქალაქის მასშტაბით გააუქმოს ბინის ქირის გადასახადი. ბრაზი მერევა", — შელინ როდრიგესი ბრონქსიდან

14. "1. რაც უფრო მეტს ხედავ, მით უფრო მეტია დანახული; 2. სასწაული იგივე ანტიდოტია, 3. მცირე დეტალები ჯერ კიდევ მშვენიერია", — მაზიარ ფალევანი ქვინსიდან

15. "იმაზე ვღელავ, თუ რა გავლენას იქონიებს ეს ყველაფერი გრძელვადიან პერსპექტივაში. თუმცა, ამავდროულად, დადებით ცვლილებებსაც ვიმედოვნებ. თუკი არსებობს ქალაქი, რომელიც სიმტკიცით გამოირჩევა, ნიუ-იორკი ამ წოდების მიღების ძლიერი კანდიდატია", — ფინ ძუ ბრუკლინიდან