კინომცოდნე გოგი გვახარია ბათუმის დრამატული თეატრის მიერ პოლიტიკური მოტივით თეატრის რეპერტუარიდან მოხსნას ეხმაურება. გვახარია წერს, რომ "ათი წელია ცენზურის ისტორიას სწავლობს და არ ახსოვს "შემთხვევა, ცენზორს ეღიარებინოს, რომ პოლიტიკური მოტივით კრძალავს ხელოვნების ნაწარმოებს".

"ათი წელია ცენზურის ისტორიას ვსწავლობ. მართალია მხოლოდ კინოში, მაგრამ რა მნიშვნელობა აქვს.

ჰოდა არ მახსოვს შემთხვევა ცენზორს ეღიარებინოს, რომ პოლიტიკური მოტივით კრძალავს ხელოვნების ნაწარმოებს.

სტალინი და მისი "რედაქტორებიც" კი , როცა რამეს იწუნებდნენ ან კრძალავდნენ, ამას ხსნიდნენ "ისტორიის ცუდი ცოდნით" ("ივანე მრისხანე"), ფორმალიზმით ("ჩემი ბებია"), უკონფლიქტობით (აბრაამ რომის "მკაცრი ყმაწვილი"), ნაციონალიზმით (სავჩენკოს "ბედნიერება")... აღარაფერს ვამბობ შემდგომ ეპოქებზე - "მაყურებელი ტოვებს დარბაზს" ("დიდი მწვანე ველი"), "მრუდე სარკეში დანახული სინამდვილე" ("გიორგობისთვე"), პორნოგრაფია ("ანდრეი სმირნოვის "შემოდგომა") ბათუმის თეატრის ხელმძღვანელობამ პირდაპირ, თავხედურად აღიარა, რომ წარმოდგენას ავტორის პოლიტიკური პოზიციის გამო კრძალავს. და იცით რატომ გააკეთა? აბა რატომ გააკეთა? სულელები გგონიათ? არა, ყველა ცენზორი, ცხადია, სულელია, მაგრამ ესენი არა! ამით ბათუმის თეატრის ხელმძღვანელობამ პატაკი ჩააბარა პარტიას — ხო ხედავ როგორი ერთგული ვარ, ჩემზე ერთგულს ვერ ნახავ ვერსად, იმიტომ ავკრძალე რომ "ჩვენიანი", უფრო სწორად "შენიანი" არ აღმოჩნდა მისი ავტორიო. ჰოდა დიდება პარტიასო!

მლიქვნელობა, მაამებლობა, ლაციცობა უცხო არასდროს ყოფილა ჩვენში (და არა მარტო ჩვენში), მაგრამ დღეს ამან ისეთი მასშტაბები მიიღო, რომ ადამიანთა ცხოვრების წესი გახდა. მართალი თქვა შალვა პაპუაშვილმა, "სხვა დროში ვცხოვრობთ". ვისაც ეს დრო მოგწონთ, ღმერთმა შეგარგოთ", — წერს კინომცოდნე გოგი გვახარია.

ცნობისათვის, გავრცელებულ განცხადებაში ბათუმის დრამატული თეატრი წერს, რომ "თეატრის ადმინისტრაციისთვის ცნობილი გახდა, რომ რეჟისორი გეგა გაგნიძე, თეატრის დიდ სცენაზე, სპექტაკლში გეგმავდა სუბიექტური პოლიტიკური აქტის განხორციელებას. ბათუმის დრამატული თეატრი კი კატეგორიულად ემიჯნება თეატრის სივრცის პოლიტიზებას.