ახლა, როცა სახლიც სამსახურია, როცა ადამიანების უმრავლესობა სახლში ვართ, ბავშვები კი სულ სახლში არიან, მშობელიც მასწავლებელია.

ჩემს შვილს სკოლაშიც ვასწავლიდი, ახლა ონლაინ სკოლაში გვერდითა ოთახიდან მერთვება.

გთავაზობთ ონლაინ სწავლების ხუთ ამბავს, როგორ დავაინტერესოთ შვილები ონლაინ სწავლით და როგორ გავამარტივოთ პროცესი.

დამოუკიდებლობა

უნდა წავუკითხოთ დავალება და მივცეთ დამოუკიდებლად მუშაობის საშუალება, წინადადებები რომ ააწყოს. შევუქოთ კარგი სიტყვები, მაგალითად, ერთ დავალებაში პირველკლასელმა ჩემმა შვილმა მოიფიქრა და დაწერა — "მეზღაპრე მზეს ეფიცხებოდაო". მარტივია, თბილი წინადადებაა. მხოლოდ კარნახით ბავშვებს დამოკიდებულებას მივაჩვევთ, ჩვენ კი დამოუკიდებლობა უნდა ვასწავლოთ, თან პატარაობიდან, ნახტომ-ნახტომ...

ხატვა და "კეთილი ბებერი ბუები"

შვილთან ერთად უნდა ვხატოთ — ჩვენი შეცდომებიც ვაჩვენოთ, რომ თავის დაშვებულ შეცდომასაც მიეჩვიოს და გამოსწორების გზებზეც იფიქროს. შეცდომების დაშვება უნდა ვასწავლოთ, მერე ეს შეცდომები რომ გამოასწორონ. როცა ხელოვნების მასწავლებელმა დავალება მისცა სკამის ქვეშ მიდებულ ფურცელზე დასახატად, ძლივს შევეტიე იმ სკამის ქვეშ (გამოსვლაც "უმარტივესი" იყო, თქვენც სცადეთ და მერე იცინეთ :)). ერთად ვხატეთ, შეცდომებზეც ვილაპარაკეთ, გამოვასწორეთ და შემდეგი ამბებისთვის მოვემზადეთ... ხატვისას თან ფანქრებს ვლოცავთ, შენმა მომგონმა გაიხაროსთქო — ერთ გაკვეთილზე რეზო ინანიშვილის მოთხრობა წავიკითხე და "კეთილი ბებერი ბუები დავხატეთ".

მოსმენა და "ქაღალდის ხეები"

ონლაინ სწავლას, ონლაინმუშაობას უნდა მივაჩიოთ ბავშვები, ამისთვის, გაკვეთილის მერე და მანამდეც, ერთად უნდა ვიმუშაოთ. მხოლოდ მოსმენა საკმარისი არ არის, როგორც მხატვარი კარლო კაჭარავა ამბობდა — მოსმენა გაგებას არ ნიშნავსო. ზოგჯერ, ბევრჯერ უნდა ვთქვათ, რომ გაგებამდე მივიდეთ. ქაღალდის ინჟინერიის, პოპ-აპის მეთოდით, ქაღალდის ხეები "დავრგეთ" გაკვეთილზე. გადაკეცილ ფურცელს რომ გაშლი, ხეები ამოიზრდება (ხეების ლაპარაკი, შრიალის ენა რომ გევსმოდეს, სიცილს დაგვაყრიდნენ ქაღალდით ხეებს რომ "ვრგავთ")... ზოგჯერ სიურპირიზია რას გავაკეთებთ, ზოგჯერ წინასწარ ვეუბნები. თუ ონლაინ გაკვეთილზე შეცდომა დაუშვა, ცოტა მეტი ან ცოტა ულამაზოდ ილაპრაკა, ამას განვიხილავთ, რომ შეიძლება სიტყვით ვინმეს გული ატკინოს, ხელი შეუშალოს. ამიტომ უნდა ვუსმინოთ და ველაპარაკოთ ბავშვებს.

თამაში

ხანდახან ვჭადრაკობთ, რაღაცებს თვითონ მასწავლის ონლაინგაკვეთილიდან მიღებული ცოდნით, რაღაცებს მე ვუზიარებ. თამაში სწავლაა. ერთიც აუცილებელია და მეორეც, ან ორივე ერთია. ამიტომ შვილებს უნდა ვეთამაშოთ ჭადრაკიც, ლეგოც, ხატვაც, ფეხბურთიც, გამომგონებლობანაც, რაც უნდათ, და მერე რაც ჩვენ გვინდა, ისიც შევთავაზოთ.

რჩევა — მინიატურული დროშები

შვილებს რჩევა უნდა ვთხოვოთ, აზრი ვკითხოთ. ვიდეოგაკვეთილებს ვწერ იუთუბზე, მოსწავლებლის ვიდეოგაკვეთილებს. მალე გაოცდება, მე-20 ვიდეოგაკვეთილი იქნება. ისინი ყველა ბავშვისთვისაა სოფელშიც და ქალაქშიც. ვისაც რაღაცის გაკეთება მოუნდება. იქ სხვადასხვა რაღაცას ვაკეთებ სხვადასხვა მასალისგან. მაგალითად, ერთხელ მინიატურული დროშები გავაკეთეთ, ქაღალდზე, ხელისგულზე რომ დაგევტევა. დროშები დავხატე და კბილის ან ყურისჩხირზე მივაწებეთ. ბოლოს ვაფრიალეთ მსოფლიოს, ქვეყნების მხარდასაჭერად. თუ მოსწონს ჩემი ვიდეოგაკვეთილები, მერე ჩემი შვილიც აკეთებს. ჩაწერის ამბავშიც მეხმარება, დასაწყის და ბოლო კადრებს კრიტიკულად უყურებს, მიფასებს, მირჩევს, ჩაწერისას სიჩუმითაც მეხმარება. რჩევის მიღებით, მერე თვითონაც უფრო მზად ხვდება რჩევას.

ჩვენ გაზიარების საუკუნეში ვცხოვრობთ და ერთმანეთს, გამოცდილება, ცდა, ცოდნა და უნარები უნდა გავუზიაროთ, შვილებისგან ვისწავლოთ და ვასწავლოთ ონლაინამდე და ონლაინსამყაროში ცხოვრებაც.