საქართველოს სოფლის მეურნეობისთვის თხილი ერთ-ერთი წამყვანი სტრატეგიული კულტურაა. ფერმერთა კეთილდღეობა პირდაპირ არის დამოკიდებული მოსავლის ხარისხსა და რაოდენობაზე, რომლის მიღებაც წარმოუდგენელია სწორი აგროტექნიკური ღონისძიებებისა და მავნებელ-დაავადებათა ეფექტური კონტროლის გარეშე.

თხილის მავნებელთა შორის განსაკუთრებული საფრთხით გამოირჩევა თხილის კვირტის ტკიპა (Phytoptus avellanae), რომელიც მასშტაბურად აზიანებს მცენარის, როგორც ვეგეტატიურ, ისე რეპროდუქციულ ორგანოებს.

მავნებელი ფართოდ არის გავრცელებული საქართველოს ყველა რეგიონში, თუმცა განსაკუთრებული აგრესიულობით ხასიათდება: დასავლეთ საქართველოს სუბტროპიკულ ზონაში; კახეთის რეგიონში, სადაც თხილის კულტურა წარმოდგენილია სამრეწველო მასშტაბით.

მავნებელი აზიანებს მდედრობით გენერაციულ და საფოთლე კვირტებს, იშვიათად კი — მჭადა ყვავილებს. დაზიანების პროცესი რამდენიმე ეტაპად მიმდინარეობს:

• პირველადი დაზიანება: კვირტის შიდა ზედაპირზე წარმოიქმნება ღია მწვანე ფერის გალისებრი (ბორცვისებრი) გამონაზარდები.
• დეგრადაცია: დროთა განმავლობაში დაზიანებული ქსოვილები ყვითლდება.
• ფინალური ფაზა: კვირტი იღებს სპეციფიკურ მოყავისფრო-შინდისფერ ან მოვარდისფრო შეფერილობას.
• დეფორმაცია: დაზიანებული კვირტები არაბუნებრივად დიდდება და ფორმას იცვლის. ვიზუალურად ისინი გადაშლილ ყვავილს მოგვაგონებს.

ბიოლოგიური ციკლი და განვითარების ფაზები:

თხილის კვირტის ტკიპა ზამთარს დაზიანებულ, გადიდებულ კვირტებში ატარებს. ერთ კვირტში შესაძლოა რამდენიმე ათასი ინდივიდი იყრიდეს თავს. ზამთრის პერიოდში მავნებელი პასიურ ფაზაშია, რაც მას საიმედოდ იცავს როგორც დაბალი ტემპერატურისგან, ისე ქიმიური პრეპარატების ზემოქმედებისგან.

გაზაფხულის დასაწყისში, ტემპერატურის მატებასთან ერთად, ტკიპები აქტიურდებიან და კვირტის ქსოვილებით კვებას იწყებენ. ამ პროცესის შედეგად კვირტში უჯრედების არაბუნებრივი გაყოფა და ზრდა იწყება, რაც საბოლოოდ ფორმის დეფორმაციას იწვევს.

მიგრაციის კრიტიკული პერიოდი: მარტის ბოლოდან მაისის დასაწყისამდე პერიოდში ძველი, დაზიანებული კვირტები შრება და იხსნება. სწორედ ამ დროს იწყება მიგრაციის პროცესი ახლად წარმოქმნილ, ჯანსაღ კვირტებში. ტკიპების მასობრივი გადასახლება მაშინ იწყება, როდესაც: ჰაერის ტემპერატურა 13-14°C-ს აღწევს და ტენიანობა 50-60%-ია.

მავნებლის გავრცელება ხდება მცენარეზე გადაადგილებით, ქარის საშუალებით ან მწერებზე მიმაგრებით. ბრძოლის თვალსაზრისით, ეს ფაზა ყველაზე კრიტიკულია, რადგან ღია სივრცეში გამოსული ტკიპები გარემო პირობებისა და პრეპარატების მიმართ ყველაზე დაუცველნი არიან.

მაისიდან ოქტომბრამდე, ახალ კვირტებში დამკვიდრების შემდეგ, ტკიპები კვერცხისდებას იწყებენ და სეზონის განმავლობაში რამდენიმე თაობას აძლევენ დასაბამს.

ბრძოლის ღონისძიებები: ინტეგრირებული მიდგომა

თხილის კვირტის ტკიპასთან გამკლავება მოითხოვს როგორც მექანიკურ, ისე ქიმიურ ჩარევას. მხოლოდ კომპლექსური მიდგომითაა შესაძლებელი პოპულაციის ეფექტური მართვა.

მექანიკური კონტროლი:

ადრე გაზაფხულზე, სანამ მიგრაცია დაიწყება, აუცილებელია ბაღის მონიტორინგი. ყველა დაზიანებული, დეფორმირებული და გაწითლებული კვირტი უნდა მოცილდეს მცენარეს. შეგროვილი მასალის ბაღიდან გატანა და დაწვა სავალდებულოა, რათა თავიდან ავიცილოთ მავნებლის ხელახალი გავრცელება.

ქიმიური კონტროლი:

ქიმიური წამლობისთვის ყველაზე ხელსაყრელი მომენტია თხილის ფოთლების გაშლის პერიოდი, როდესაც ტკიპები მიგრაციის ფაზაში არიან და ყველაზე მეტად ექვემდებარებიან პრეპარატის ზემოქმედებას. ეფექტური ბრძოლისთვის რეკომენდებულია შემდეგი აკარიციდები:

პირატი — გამოირჩევა სწრაფი ნოკდაუნ ეფექტით, რაც ნიშნავს, რომ მავნებელი კონტაქტისთანავე წყვეტს კვებას და იღუპება.

დიკაბრიონი — ხასიათდება ტრანსლამინარული თვისებებით (აღწევს ფოთლის ქსოვილში), რაც მის მაღალ ეფექტურობას უზრუნველყოფს.

თხილის დაცვის სრული სეზონური გეგმისა და რეკომენდებული პრეპარატების სანახავად იხილეთ ბარაქას თხილის მცენარეთა დაცვის სქემა.