ოსკარების პირველი ცერემონია 1929 წელს ჰოლივუდ რუზველტ ოტელში ჩატარდა. საღამოს 250 სტუმარი ესწრებოდა და ბილეთი მხოლოდ 10 დოლარი ღირდა.

მიუხედავად იმისა, რომ კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემია შვიდ სხვა პრიზსაც გასცემს, მსოფლიოს ყველაზე მეტად "ოსკარები" აინტერესებს, ოფიციალურად კი - კინოაკადემიის ღირსების პრიზი.

ქანდაკება 1928 წელს შეიქმნა და ამ პროცესს იმ დროის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული არტ-დირექტორი, სედრიკ გიბონსი ხელმძღვანელობდა. სკულპტორი კი ლოს-ანჟელესელი მოქანდაკე ჯორჯ სტენლი იყო.

1983 წლიდან დღემდე ყოველწლიურად ოსკარის 50 ქანდაკება იქმნება და თითოეული მათგანის დამზადებას სამიდან ოთხ კვირამდე სჭირდება.

ოსკარის 34-სანტიმეტრიანი ქანდაკება მოოქროვილი ბრიტანიუმისგან შედგება. არტ-დეკოს სტილში გამოსახულ რაინდს ხელში ჯვაროსნის ხმალი უკავია და კინოფირის ხუთ კოლოფზე დგას, რაც სიმბოლურად კინოაკადემიის ხუთ მთავარ მიმართულებას გამოხატავს: მსახიობები, მწერლები, რეჟისორები, პროდიუსერები და ტექნიკური პერსონალი.

რატომ დაერქვა კინოაკადემიის ღირსების პრიზს სახელად ოსკარი - დღემდე სადავო საკითხია. ბეტი დევისის ერთ-ერთი ბიოგრაფი წერს, რომ სახელი დევისის პირველი ქმრის, მუსიკოს ჰარმონ ოსკარ ნელსონის გამო შეირჩა.

სიტყვა ოსკარი ბეჭდურ მედიაში პირველად ჟურნალ ტაიმის 1934 წლის სტატიაში არის ნახსენები. სტატია კინოაკადემიის რიგით მე-6 ცერემონიას მიმოიხილავს.

არსებობს სხვა ვერსიაც, რომელიც კინოაკადემიის მაშინდელ აღმასრულებელ მდივანს, მარგარეტ ჰერიკს უკავშირდება. ამ ვერსიით, ჰერიკმა ქანდაკების პირველად ნახვისას წამოიძახა: "ეს ხომ ბიძაჩემი ოსკარია". ამ ფაქტს შეესწრო ჟურნალისტი სიდნი სკოლსკი, რომელმაც მოგვიანებით დაწერა, კინოაკადემიის თანამშრომლებმა უკვე მოუფიქრეს ქანდაკებას სახელიო. თავად კინოაკადემიამ მხოლოდ 1939 წელს უწოდა ოფიციალურად თავის ქანდაკებას ოსკარი.

ქანდაკება 1950 წლიდან იურიდიულად დაცულია საკუთრების უფლებით. გამარჯვებულებს და მათ მემკვიდრეებს ქანდაკების გაყიდვა ეკრძალებათ, თუ საკუთრებაში არსებული ოსკარი ჯერ კინოაკადემიას არ შესთავაზეს 1 დოლარად. იმ ოსკარებზე, რომლებიც 1950 წლამდე გაიცა, ეს წესი არ ვრცელდება.

მაგალითად, 2011 წლის დეკემბერში ორსონ უელსის მიერ 1941 წელს აღებული ოსკარი
აუქციონზე 861 542 დოლარად გაიყიდა. სტივენ სპილბერგმა კი ბეტი დევისის ოსკარი 578 ათას დოლარად იყიდა 2001 წელს და კინოაკადემიას უსახსოვრა.

მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ამერიკის კინოაკადემია ოქროს დეფიციტის გამო ოსკარის ფიგურას თაბაშირისგან ამზადებდა. ომის შემდეგ თაბაშირი ისევ ოქროთი შეიცვალა.

კიდევ ერთი სახალისო ფაქტი: თავის დროზე, როცა უოლტ დისნეიმ ფიფქია და 7 ჯუჯასთვის ოსკარი მიიღო, მისთვის განკუთვნილ სტანდარტულ ქანდაკებას შვიდი პატარა ოსკარი ახლდა თან.

1989 წლის შემდეგ ოსკარის დაჯილდოების ღონისძიებას 3000-ზე მეტი სტუმარი ესწრება. მათი დიდი ნაწილი მოუთმენლად ელოდება საკუთარი სახელის გაგონებას და სანატრელი ქანდაკების ხელში ჩაგდებას. ისინი კი, ვინც უკვე ფლობენ ამ პრიზს, ამბობენ, რომ ოსკართან შეხება მთელი მაგიაა.