ზაფხულში ხომ ყველანი შვებულებაზე ფიქრით ვიწყებთ დღეს; ყავის ჭიქას რომ მოვიდგამთ, ყლუპებს შორისაც დასვენებაზე ვფიქრობთ, მერე გზად სამსახურისკენაც (უპირობოდ) ამას ვაკეთებთ. მოკლედ, სულ ეს აზრი გვიტრიალებს თავში, დაძინებამდე, და ალბათ გვესიზმრება კიდეც. ჰოდა, კარგი დროა ახლა შვებულებაში ყოფნისას რუტინის მნიშვნელობა და საჭიროება გადავიაზროთ.

როგორც კი ის ნანატრი პერიოდი იწყება, აი, ბოლო საქმეს რომ მოითავებ, თუ მაშინვე ყოველგვარ განრიგს და წესს ფეხებზე იკიდებ — იძინებ, როცა გინდა, იღვიძებ, როცა გინდა, საერთოდ აღარაფერს გეგმავ და თითქოს აბსოლუტური თავისუფლებით ტკბები, მაინცდამაინც კარგ საქმეს არ უკეთებ საკუთარ თავს.

ხანდახან, პირველი ორი დღე ეს მიდგომა მართლაც ამართლებს ხოლმე. მაგრამ მალევე ხვდები, რომ შუადღის ორ საათზე იღვიძებ, თავი გისკდება, მთელ დღეს ტელეფონის სქროლვაში ატარებ და რაღაცნაირად უფრო დაღლილი ხარ, ვიდრე მუშაობისას იყავი. მიზეზი მარტივია — როცა დროს არანაირი ჩარჩო არ აქვს, ორგანიზმს ორიენტირი ეცლება და საღამოს ისეთი შეგრძნება გრჩება, თითქოს მთელი დღე იწექი, გეძინა, მაგრამ მაინც ვერ დაისვენე.

ან, შეიძლება, მეორე უკიდურესობაში ვარდები ხოლმე — ცოტა არ იყოს, ტოქსიკურ პროდუქტიულობაზე უარს ვერ ამბობ და მოჭიმულობა შვებულებაშიც თან მიგყვება. ეს ხშირად იმის შიშით ხდება, რომ გგონია, დროს უქმად დაკარგავ. ამის გამო დასვენებასაც კი შესასრულებელი საქმეების სიით გეგმავ: ადრე გაღვიძება, საუზმე გაწერილ დროში, ყოველდღე გადასადგმელი ნაბიჯების 20-ათასიანი ლიმიტი და ა.შ. რაღაც დროს უკვე ვეღარც ამჩნევ, როგორ გარდაიქმნება დასვენება მეორე სამსახურად.

გამოსავალი, როგორც ყოველთვის, შუალედის პოვნაა. შვებულებაში რუტინა საჭიროა, მაგრამ ეს რუტინა მკაცრ წესებად არ უნდა გადაგვექცეს.

გაგიკვირდებათ და, ჩვენს ტვინს უყვარს პროგნოზირებადობა. როცა ძილის, ჭამისა და აქტივობის რეჟიმი სრულად იშლება, სხეული ამას თავისუფლებად კი არ აღიქვამს, არამედ სტრესად. ამიტომ, მნიშვნელოვანია, რომ ყოველთვის ვითვალისწინებდეთ სულ ორ ან სამ პუნქტს, რომელიც დღის ჩარჩოს შექმნის და დროსაც უფრო ხელშესახებს გახდის. მაგალითად, ყოველდღე ერთსა და იმავე დროს გაღვიძება (დილის 7-ზე არა, რა თქმა უნდა), საღამოს ფეხით სეირნობა, საუზმის ან ვახშმის განსაზღვრული დრო შეიძლება დაგეხმაროს. დანარჩენი ყველაფერი იყოს დაუგეგმავი.

მთავარი ისაა, გვახსოვდეს — შვებულება იმისთვისაა, რომ ყოველდღიური პასუხისმგებლობებისგან დავისვენოთ და არა იმისთვის, რომ საკუთარი თავი საერთოდ დავკარგოთ.